சூரியாள்

காடும் நானும்

2012-01-18T21:04:00.000+05:30

காடும்நானும்

புலிக்கும்பயந்து

ஒளிந்துகொள்ள என்

காட்டைஅடர்த்தியாய்

வளர்க்கத்துவங்கினேன்

கால்தடங்களைபதிய விடாது

மண்மூடி காடுவளர்ந்தது

என்கூடவே பெருகிய

முயல்களும்மான்களும்

திடீரெனகாணாமல் போகத்

துவங்கியபோதுதான் தெரிந்தது

காட்டின்நிழல்களூடே

நானறியாதுபுலிகளூம்

பெருகியதை

நன்றி: புன்னகை

தனிமை மூடை

2012-01-18T21:00:00.001+05:30

தனிமைமூடை

திலகபாமா

கருவறைஇருளிலிருந்து

என்னோடவேஇருந்து வருகிறது

தனிமைஎன்றொரு மூடை

என்கைவலியை கண்டொருவன்

உள்ளிருப்பதுபொக்கிசங்களென

புரளிகிளப்பிப் போகின்றான்.

நான்அசந்த வேளையில்

அதுஅவனால் காணாமல் போகக் கூடும்

தளர்ந்துவிட்ட பொழுதினில்

இறக்க முடியா பாவ மூட்டையென

இரக்கமோடுவாசித்து விடுவோருமுண்டு

மூடியதுணிகளுக்கப்பாலிருக்கும்

இரகசியங்களை

திறக்கும்சுவாரசியமுடையோரும் உண்டு

அதற்குள்சின்ன விதை தூக்கி பறக்கும்

பட்டுச்சிறகுகளும் உண்டு

தேய்ந்துஉருண்டுவழவழப் பாகிப் போன

கற்களும்உண்டு

காலதுயில் கலைதலில்

பெருமானங்கள்மாறிப் போக

விலைமதிப்பற்றதாகலாம்

அதுள்ளிருந்தவைகள்எதுவும் ஒருநாள்

எனதுதோள்களோ

சுமையில்லாதுநடக்கப் பழகாததாலேயே

ஏந்தியபடிநடக்கிறது

நைந்துகிழியும் வெளித் தோற்றத்தை

அவ்வப்போது மாற்றிய படிக்கு

உள்ளிருக்கும்தனிமை தொலையாது

காலடியில்பின்னோக்கியபடியே

மண்மறைகிறது

பிதுங்கிவழியும் கூட்டத்தில்

எனக்கானவழியாய்

மாறிப்போகிறந்த மூடை

என்றுமே அணைகள் பிரச்சனையா?

2011-12-23T01:04:00.003+05:30

அணையைக் கட்டினார்கள் . அடிவயிற்றில் அடித்தார்கள்

நா . தில்லைகோவிந்தன்

“பாருக்குள்ளே நல்ல நாடு எங்கள் பாரத நாடு

எங்கள் மூதாதையர்கள் ஆயிரம் ஆண்டு வாழ்ந்து மறைந்ததும்

இந்நாடே”

இதேபோன்று ஆயிரம் ஆயிரம் ஆண்டுகளாக ஆறுகளில் மணல் எடுத்தோம்.

கட்டிடங்கள் கட்ட கழல்நிலங்களை சீர்த்திருத்த , தென்னைமரங்கள் நட,

ஆறுகளில்தானே மணல் எடுத்தோம். அப்பொழுதெல்லாம் ஆறுகளில்பள்ளங்கள்

ஏற்படவில்லையே, எந்த ஒரு பிரச்சினையுமில்லையே. இப்பொழுதுசென்ற மூன்று

ஆண்டுகளாகத்தானே பிரச்சினை. பிரச்சினை என்றால் சாதாரணமானதுஅல்ல.

மணல் திருட்டு, மணலில் கள்ளச்சந்தை, மணல் எடுத்தால் லாரிகள்பறிமுதல்.

ஓட்டுநர்கள் நடத்துனர்கள் கைது.. மணல் லாரி ஓட்டுநரை தடுத்ததாசில்தாரை

லாரியால் கொலை . ஏன் இந்த நிலைமை ? .அரசாங்கம், பொதுமக்கள்,அதிகாரிகள்

பொறியாளர்கள் ,விவசாய வல்லுநர்கள், கட்டிடத் தொழில் வல்லுநர்கள்எல்லோரும்

சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும் . நிலத்தடி நீர் நாளுக்குநாள் அதல பாதாளத்துக்குப்

போய்க்கொண்டிருக்கிறது. ஆழ்குழாய் கிணறுகள் போடுவதால்தான்இந்த நிலைமை

என்று சொல்லுகின்றார்கள், நிலத்தடி நீர் கீழ் நோக்கி போவதால்தான்

ஆழ்குழாய் கிணறுகள் தோண்டப்பட்டன. குடிநீருக்குப் பஞ்சம். தொடர்ச்சியாக பருவமழை

பொய்த்துவிட்டது. மழைகுறைவுக்கு வனங்கள் அழிக்கப்பட்டதுதான்காரணம் . வனங்கள்

அழிக்கப்பட்டதற்கு அரசாங்கம் தன்னுடைய பொறுப்பைத் தட்டிக்கழிக்கமுடியாது.

வனமகோத்சவம் நடத்தினோமே அதன் விளைவு என்ன ? ஒன்றுபட்டமதுரை மாவட்டத்தைப்

பற்றி மாத்திரம் குறிப்பிட விரும்புகின்றேன் . வரு:ஷநாடுவனப்பகுதியை அழிப்பதை அரசாங்கம் தடுத்து நிறுத்தி இருக்க வேண்டும் . வைத்ததைச் சொல்லிவிட்டுவருஷ நாட்டுக்குப் போ : என்பது 50 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய பழமொழி . கொடைக்கானல்

மலைப்பகுதியில் மரங்கள் வெட்டப்படுகின்றன . அதே போன்றுஅய்யம்பாளையம்

கோம்பையில் பஞ்சந்தாங்கி என்ற வனப்பகுதி தாண்டிக்குடிவளர வளர்ந்த வனம் .

முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டது . கொடைக்கானல் மலையில் ஏன்தமிழ் நாட்டிலே

வனங்களை ஏலப்பயிர் சாகுபடி செய்ய தனிப்பட்ட விவசாயிகளுள்25 வருட

குத்தகைக்கு ஏலம் மூலம் விடப்படும், . அதை அரசாங்கம் நிறுத்திவனங்களைத்

தன் வசப்படுத்திக்கொண்டது. தனியார் வசம் இருந்தவரை வனங்கள்

பாதுகாக்கப்பட்டன . அரசாங்கம் வனங்களை எடுத்துக் கொண்டதால்சமுக

விரோதிகளால் வனப்பகுதியை கொஞ்சம் , கொஞ்சமாக அழிக்கப்பட்டன..

வெள்ளாடுகள் மலைப்பகுதியில் வெளிப்பகுதிகளிலும் , காடுகளிலும்

மேய்ப்பதால் பசுமை பாதிக்கப்படுகின்றது . வனங்கள் அழிக்கப்பட்டன.

அணைகள் கட்டுவதற்கு பொறியாளர்களின் ஆலோசனை

கேட்கப்பட்டதா ? அணைகள் கட்டின செலவு எவ்வளவு ? அதை

அரசாங்கம் எப்படி வசூலித்தது. அணைகள் கட்டும்முன்பு இருந்த

விவசாய நிலத்தின் விஸ்தீரணம் எவ்வளவு ? அணைகள் கட்டிய

பின்பு உள்ள விவசாய நிலம் எவ்வளவு ? அணைகள் கட்டியதால்

விவசாயிகளின் REPARIAN RIGHT பாதிக்கப்பட்டதா ? அணைகளைக்

கட்டியதால்தானே நிலத்தடி நீர் கீழே போனது . குடிநீருக்கும்பஞ்சம்

வந்தது.. ஆறுகளில் பானையைப் புதைக்கும் அளவுக்கும் குழிகள்

தோண்டப்பட்டன.. அணையால் தண்ணீரை மட்டும் தேக்கவில்லை.

மணலையும் சேர்த்து தேக்கி விட்டோம் . அதனால் தான் இந்தஅவல நிலைமை .

அணைகளில் தேக்கி வைக்கப்பட்ட தண்ணீர் யாருக்கும் பிரயோஜனப்படாது.

வைக்கப் புல்லில் நாய் படுப்பதுபோல்தான் . அணைகள் கட்டியதுஅரசியல்

விபத்து . பீட்டரைக் கொள்ளை அடித்துப் பாலுக்குக் கொடுத்தகதைதான் .

(ROB PETER AND GIVE TO PAUL)

உதாரணமாக ஒன்று பட்ட மதுரை மாவட்டம் , ஒன்றுபட்ட

இராமநாதபுரத்தில் கட்டப்பட்ட சில அணைகளைப் பற்றி பார்ப்போம்.

-வைகை அணை:-

இது காங்கிரஸ்காரர்கள் ஆட்சிக்காலத்தில் கட்டப்பட்டது. அணைக்கட்டும்

விஷயம் சட்டசபையில் விவாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றது .ராமநாதபுரம்மாவட்டத்துக்கு

தண்ணீர் விட்டது போக எஞ்சிய நீர் வைகை அணையில் தேக்கப்படும்:: என்று

சட்டசபையில் வாக்களித்த பின்புதான் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. பின்புதான்

வைகை அணை கட்டப்பட்டது . ஆனால் எல்லா உறுதி மொழிகளும்காற்றில்

பறக்கப்பட்டன . இரண்டு மாவட்ட விவசாயிகளும் பாதிக்கப்பட்டதுடன்மதுரைக்கு

குடிநீர் பஞ்சமும் ஏற்பட்டுள்ளது . வைகை அணையில் 22 அடிவண்டல் மண்

படிந்து உள்ளது .வைகையில் இரண்டாவது அணைக்கட்ட வேண்டும்என்று சிலர்

வாதாடுகின்றார்கள் .இந்த வாதம் முற்றிலும் தவறானது . வைகைஆற்றில்

திறந்துவிடப்பட்ட தண்ணீர் மதுரை வந்து சேரவில்லை . குடிநீர்பிரச்சினை ,

மணல் திருட்டு , ஆற்றில் பானையைப் புதைக்கும் அளவிற்குபள்ளம் .

மதுரை , ராமநாதபுரம் மாவட்ட விவசாயிகளின் பாதிப்பு இவைஎல்லாவற்றிற்கும்

காரணம் வைகை அணைதான் . அணையில் தேங்கி இருக்கும் வண்டலை

வெளியேற்ற வேண்டும் . அணையின் ஷட்டர்களையும் அதன் அடிப்பாகத்தை

இடித்து தண்ணீரும் ,வண்டலும் கலந்து Free Flow OfWater and Sand ----

விடப்பட வேண்டும் .இது ஒன்றுதான் எல்லாப் பிரச்சினைகளையும்போக்கும் .

கல்கி உதவி ஆசிரியர் 1986 ம் மருதாநதி, சொட்டங்குளம்,வஞ்சி ஓடைகளைப்

பார்த்து “அணைக் கட்டினார்கள் , அடி வயிற்றில் அடித்தார்கள்”என்று கட்டுரை

எழுதினார் . இது எல்லா மாதிரி அணைகளுக்கும் பொருந்தும். வைகை ஆற்றில்

குடவனாறு , மருதாநதி ,மஞ்சளாறு இவைகளில் கழிவுகள் எல்லாம்கட்டாத்து

அய்யம்பாளையத்தில் வைகை ஆற்றில் சேரும் . இப்பொழுது கனம்முதலமைச்சர்

அவர்கள் அணைகளில் இருந்து குடிநீருக்காகத் தண்ணீர் திறந்துவிடும்படிஉத்தரவு

பிறப்பித்திருக்கின்றார்கள் . அணைகள் கட்டாமல் இருந்திருந்தால்ஆற்றில் தண்ணீர்

தானாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் . குடிநீர் பஞ்சம் வந்திருக்காது. மணல் பிடிப்புதான்

தண்ணீர் சேமிக்கும் வங்கி . அந்த மணலை அணைக்கட்டி தடுத்துநிறுத்தியது

மகாதவறு . மக்கள் , அரசியல்வாதிகள் பொறியாளர்கள் விவசாயவல்லுனர்கள்

யாரும் சென்ற 50 ஆண்டுகளைத் திரும்பி பார்க்கத் தவறிவிட்டார்கள்.

அமெரிக்காவில் Maine ‘s Kennier ஆற்றில் உள்ள 7... 2. மீட்டர்

உயரம் , 85 மீட்டர் அகலம் கொண்ட Edward Dam உடைத்து எறியப்பட்டது.

அமெரிக்கா இப்பொழுது அணைகளை இடிப்பதில் ஆர்வமாக உள்ளது.

அரசியல்வாதிகளுக்கும் அதிகாரிகளின் Ego தான் அணைகள் கட்டப்பட்டன.

இது தான் நிதர்சனமான உண்மை .

திருச்சி ஜில்லாவில் இராமசமுத்திரத்தில் மணல் எடுக்க அரசாங்கம்

அனுமதி கொடுத்திருக்கின்றது . இப்படி மணல் அள்ளுவது வெய்யில்காலத்தில்

தண்ணீர் ஆற்றில் ஓடுவதைத் தடுத்துவிடும் என்று வாழை சாகுபடியாளர்கள்

எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளார்கள் . ஆனால் ஆட்சியர் டாக்டர்மணிவாசன் குறிப்பிட்ட

இடத்தில் மணல் வாரப்படுவதால் தண்ணீர் ஓடுவதைத் தடுக்காதுஎன்று

சமாதானப்படுத்தியிருக்கின்றார் . இது தவறான செயல் . நிலத்தடிநீர்

மகாநாடு திண்டுக்கல்லில் நடந்தது . ஆற்றில் மணல் அள்ளுவதால்நீர் மட்டம்

குறையும் . எனவே மாவட்ட அதிகாரிகள் ரவுடிகளையும் , அரசியல்தலையீட்டையும்

கண்காணித்து நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்துஉள்ளனர் .

அறிவில் சிறந்த அறிவாளர்கள் மதிப்புக்குரிய வி . ஆர். கிருஷ்ண அய்யர்

எச் .சுரேஷ் ,வி .வசந்தாதேவி , எல் . மார்க்கண்டன் , கே. கோபாலகிருஷ்ணன்

இவர்கள் அடங்கிய கமிட்டியிடம் மனுக்கள் கொடுத்தனர் .

மதிப்புக்குரிய கமிட்டி அங்கத்தினர்கள் மலையிலிருந்துஉற்பத்தியாகும்

ஆறுகள் சமவெளிப்பகுதியை இணைக்கும் பாலம் . அதைத் தடுக்கும்எந்த வேலைக்கும்

மக்களின் நலனையும் இயற்கையையும் பாதிக்கும் என்று கூறியிருக்கின்றனர். தாமிரபரனி

நதிக் கரையில் 100,000 தென்னை மரங்கள் கருகிப்போனது .50,000 பேருக்கு வேலை இல்லை .அரசாங்கம் மணல் திருட்டை எடுத்த நடவடிக்கை போதுமானதல்ல. கோர்ட்டுக்குப் போயிருக்க வேண்டும் என்றும் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றது . ஆனால் ஏன்இந்த நிலைமை

ஏற்பட்டது என்பதைப் பொதுமக்களும் சொல்லவில்லை . மதிப்பிற்குரியகமிட்டி

அங்கத்தினர்களும் ஆராயவில்லை .மணல் அள்ளுவற்கு லைசென்ஸ்கொடுக்கக்கூடாது .

லைசென்ஸ் வந்தவுடன் ஊழலும் வந்துவிடும் . சிவனப்பன் போன்றபெரிய , பெரிய

வல்லுநர்கள் எல்லாம் இந்த மணல் பஞ்சம் ஏன் ஏற்பட்டது என்றுஅதன் Root Cause

என்ன என்று ஆராயாமல் விட்டுவிட்டார்கள். மணல் அள்ளக்கூடாதுஎன்றால்

மணலுக்கு எங்கே போவது ? யாராவது சிந்தித்தார்களா ? வி. ஆர் . கிருஷ்ண் அய்யர்

கமிட்டி லேசாகத் கவனித்தது .. ஆனால் ஏனோ ஆழ்ந்து சிந்திக்கவில்லை. அரசாங்கத்துக்கும் , பொதுமக்களுக்கும் உள்ள இடைவெளி இது . ராமன் ஆண்டால் என்ன ? இராவணன்

ஆண்டால் என்ன ? என்ற நிலைக்கு பொதுமக்கள் தள்ளப்பட்டார்கள். கண்ணகி மதுரையை

எரித்த பின்பு வைகை ஆற்றில்தான் நடந்து சென்று கேரள எல்லையில்தெய்வமானாள்.

வத்தலக்குண்டு-- உசிலம்பட்டி போகும் வழித்தடத்தில் வைகைஆற்றில் கட்டப்பட்ட

பாலத்துக்கு கண்ணகி பாலம் என்றுதான் பெயர் . மக்களுக்குஅரசியல் தான் முக்கியமாகப்

போய்விட்டது . அரசியல்வாதிகள் ஆழ்ந்து சிந்திக்கவில்லை. அவர்கள் அரசியல்

பண்ணுகிறார்கள் .

மஞ்சளாறு அணை:-

----

இந்த அணையும் காங்கிரஸ் ஆட்சியின் போது கட்டப்பட்டதுதான். மஞ்சளாறு

கொடைக்கானல் போகும் வழியில் வெள்ளி நீர் வீழ்ச்சி என்றஆறுதான் மஞ்சளாறு .

இடையில் கொடைக்கானல் மலைப்பகுதியில் சில சில சிறு ஆறுகளும்அதில் சேரும் .

டம் டம் பாறையிலிருந்து பார்த்தால் தண்ணீர் விழும் காட்சிகண்ணைக் கவரும் .

1953 – 54-ல் தேவதானப்பட்டியில் காங்கிரஸ் மாநாடு நடந்தது. உயர்திரு .காமராஜர்

அவர்கள்தான் தலைமை வகித்தார் . தேவதானப்பட்டி மக்கள் அணைக்கட்டவேண்டும்

என்று கேட்டார்கள் . இன்று அவர்களுடைய வாரிசுகள் தண்ணீருக்காகஅணையைத்

திறந்துவிடும்படி கெஞ்சுகின்றனர் . என்னே விபரீதம் .

மஞ்சளாறு அணையால் தேவதானப்பட்டி , பெரியகுளம் பெரிய விவசாயிகள்அணைக்கு

அடிவாரத்தில் உள்ள புஞ்சை நிலங்களை குறைந்த விலையில் விலைக்குவாங்கி

தென்னந்தோப்புகளாக மாற்றிவிட்டார்கள் . அணைக்கட்டியதால்மேற்படி புஞ்சை

நிலங்களுக்கு ஊற்று அதிகமாகக் கிடைத்தது . ஆனால் அதனால்ஏற்பட்ட

நஷ்டங்கள் சொல்லி மாளாது . கங்குவார்பட்டியிலிருந்து வத்தலக்குண்டு, குன்னுவாரன்கோட்டை, கன்னாபட்டி உள்ள ஏரிகள் எல்லாம் நிரப்பப்படவில்லை.

வத்தலக்குண்டு பகுதி இருபோக நெல்விளையும் . வாழை கரும்புமற்றும் வெற்றிலை

சாகுபடி செய்யப்படும் . பெரியகுளம் போகும் ரோட்டின் இருபுறங்களிலும்வெற்றிலை

விற்கப்படும் . வெற்றிலை அமோகமாக சாகுபடி செய்ததால் வெற்றிலைக்குண்டுஎன்று

பெயர் வந்தது . அது மருவி வத்தலக்குண்டு என பெயரிடப்பட்டது.ஆங்கிலேயர்கள்

Bataலgundu என்று அழைத்தார்கள் . இருபோகம் நெல் விளைவித்தவத்தலக்குண்டு

இன்று ஒரு போகத்திற்கே திண்டாடுகின்றது .

வத்தலக்குண்டுக்கு தண்ணீர் தொட்டியை மூதறிஞர் ராஜாஜி அவர்கள்திறந்து

வைத்தார்கள் . வத்தலக்குண்டு தண்ணீர் இளநீர் போன்று இருக்கும். இன்று

வத்தலக்குண்டும் குடிநீர் தட்டுப்பாட்டில் தவிக்கின்றது. மஞ்சளாறு தண்ணீர் மேலே

சொல்லப்பட்ட நிலங்களை எல்லாம் செழிக்க வைத்து மீதமுள்ளதண்ணீர் கட்டாத்து

அய்யம்பாளையத்தில் வைகையில் சேரும் .

குடவனாறு அணை {காமராஜர் -- சாகர்} ;--

----

குடவனாறு கீழ்பழனிமலையில் உற்பத்தியாகி கீழே வருகின்றது. அதில் வரும்

வண்டல் மண் நிலங்களுக்கு கிடைக்கும் .அதனால் சித்தையன்கோட்டை சம்பா நெல்லுக்கு

கிராக்கி அதிகம். திண்டுக்கல்லுக்கு சிறுமலை அடிவாரத்தில்உள்ள ஒடுக்கம் ஊற்றிலிருந்து

தண்ணீர் கொண்டு வரப்பட்டது. அது போதவிலை. ஆனதால் திண்டுக்கல்பிரமுகர்கள்

குடவனாற்றிலிருந்து தண்ணீர் கொண்டு வரவேண்டும் என்று அரசாங்கத்தைவற்புறுத்தினர்.

இப்போது காமராஜர் சாகர் அணை தண்ணீர் போதாதால் வைகை ஆற்றில்கிணறு வெட்டி

அதிலிருந்து திண்டுக்கல்லுக்கு தண்ணீர் கொண்டு செல்லப்படுகின்றது. இதை முதலிலேயே

செய்திருக்கலாம் அல்லவா ? திரு . பக்தவச்சலம் அவர்கள்காமராஜர் அணைக்கட்டு கட்டுவதற்கான இடத்தைப் பார்த்துப் போனார் . நானும் கூடப்போனேன். அணையை மேலே கட்டுவதாகத்தான் சொல்லப்பட்டது . ஆனால் கீழே இறக்கிக் கட்டிவிட்டார்கள். திரும்பிவரும்பொழுது ஆத்தூர் விவசாயிகள் காரை மறித்து அணைக்கட்டக்கூடாது என்று

சொன்னார்கள் . திண்டுக்கல் நகருக்கு தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. உங்களைப்

பாதிக்காது என்றார் . ஆனால் திண்டுக்கல்லுக்கு மாத்திரம்அல்ல . போகும் வழிகள் உள்ள

எல்லா கிராமங்களுக்கும் தண்ணீர் கொடுக்கப்பட்டது . குடவனாற்றில்அணைக்கட்டும்போது

அணைக்கு ஒரு வாய்க்காலும் , விளைச்சல் நிலங்களுக்கு ஒருவாய்க்காலும் விடப்பட்டது .

விவசாயிகளுக்கும் விடும் வாய்க்காலில் கல்லணை கட்டி வாய்க்காலைஇரண்டாகப்

பிரித்தார்கள் . ஒரு பகுதி பெரிய அத்திக்குளம் , சின்னஅத்திக்குளம் , ஏத்தல் , சொட்டாங்குளம் பாய்ந்து வஞ்சி ஓடையில் மறுகால் போகும் . மற்றொருவாய்க்கால்

புளியங்குளம் , புல்வெட்டி கண்மாய் , சித்தையன் கோட்டைகண்மாய் , செங்கட்டான்பட்டி

கண்மாய் பார்த்து மறுகால் போகும் . இந்த நீர் வஞ்சி ஓடையில்கலக்கும் . ஆனால்

1957- ல் அரசியல்வாதிகள் கல்லணையை உயர்த்திக் கட்டி ஏத்தல்சொட்டாங்குளம் வரும்

தண்ணீரைக் குறைத்து செங்கட்டான்பட்டி கண்மாய் மறுகாலைதடுத்து நிறுத்தி

சில்க்குவார்பட்டிக்கு தண்ணீர் கொண்டு போய் விட்டார்கள். இது எப்படி நியாயமாகும் .

ஏற்கனவே இருந்த பாசனமுறையை ஒரு சில அரசியல்வாதிகள் அவர்கள்இஷ்டம்போல

தண்ணீரை எடுப்பது குற்றமாகும் . ஆனால் அரசாங்கமே ஷட்டரைஉடைத்து தண்ணீர்

வரும் காலத்தில் தண்ணீரும் மணலும் சேர்ந்து வரவேண்டும். விவசாயிகளை காமராஜர்

சாகரில் உள்ள வண்டலை தங்கள் நிலங்களுக்கு எடுத்துச் செல்லஅனுமதிக்க வேண்டும் .

முன்புபோல் கல்லணையைத் தாழ்த்திக்கட்டி ஏந்தல் , சொட்டாங்குளங்களுக்குத்தண்ணீர்

விடவேண்டும் . செங்கட்டாம்பட்டி கண்மாய் மறுகாலை தடுத்துகட்டிய கட்டிடத்தை இடித்து

வழக்கம்போல் அந்த மறுகால் தண்ணீர் ஓட வேண்டும் . திண்டுக்கல்லுக்குஅணைப்பட்டியிலிருந்து வைகை ஆற்றில் தோண்டப்பட்ட கிணற்றிலிருந்துதான் தண்ணீர்

எடுக்க வேண்டும் . அணைகள் எல்லாவற்றையும் தண்ணீர் தேக்காமல்Free Flow ஆக விட்டால் மதுரை மாவட்டத்துக்குக் குடிநீர் பஞ்சமும் வராது . விவசாயமும்முறையாக வளரும் .

மருதாநதிஅணை:-

----

மாருதாநதி கொடைக்கானல் தாலுகா,தாண்டிக்குடிக்கும்,பண்ணைக்காட்டுக்கும்

இடையே உள்ள வனப்பகுதியில் ஆரம்பித்து அய்யம்பாளையம் ,பட்டிவீரன்பட்டி ,

வாடிப்பட்டி , முத்துலாபுரம் வழியாக ஓடும் . இதுவும் கட்டாத்துஅய்யம்பாளையத்தில்

வைகையோடு கலக்கும் .ஆங்கிலேயர் காலத்தில் கொடைக்கானலுக்குதிண்டுக்கல் ,ஆத்துர்,

பெரும்பறை , கானல்காடு , மங்களங்கொம்பு , தாண்டிக்குடி, பண்ணைக்காடு வழியாக

சாலை போட நடவடிக்கை நடந்தது . மலை ஏரியாவாலும் , விவசாயிகள்எதிர்ப்பாலும் ,

மருதாநதி வெள்ளத்தில் ஆவணங்கள் எல்லாம் மருதாநதி உற்பத்தியாகிவரும் இடத்திலேயே

வெள்ளத்தால் அடித்துச் செல்லப்பட்டதாலும் தான் இப்பொமுதுஇருக்கும் காட்ரோடு போடப்பட்டது. மருதாநதியில் வெள்ளம் அந்த அளவுக்கு ஓடும். இப்பொமுதுஅந்த ஊற்று இருக்கும் இடம் தெரியவில்லை. வனங்கள் எல்லாம் அழிக்கப்பட்டது. மழை குறைந்துப்போய்விட்டது. நதியில் நீர் வரத்தும் குறைந்துவிட்டது. அய்யம்பாளையம், கோம்பையிலும்

மலேரியாக்காய்ச்சல் அதிகம். மருதாநதியை அய்யம்பாளையத்தில்தாண்டிக்குடி ரோட்டைக்

கடக்கும் இடத்தில் பெரிய பெரிய கல்லால் அணைப் போட்டு தண்ணீரைகால்பாவுக்கு ஒரு

வாய்க்கால் , மற்றொருவாய்க்கால் தாமரைக்குளம் , கருங்குளம், சொட்டங்குளம் பாய்ந்து

வஞ்சி ஓடையில் ஓடும் . வஞ்சி ஓடையில் மருகால் போகும். அணையால்

தேக்கப்பட்டபோதிலும் மருதாநதியில் கீழே பட்டிவீரன்பட்டி, முத்துலாபுரம் வகையறா

ஊர்களுக்கும் , வாடிப்பட்டி கண்மாயையும் நிரம்பி மறுகால்வழியாக வஞ்சி ஓடையில்

சேரும் . வஞ்சி ஓடையை நேரில் பார்த்தால் காலங்காலமாக இந்தஓடையில் எவ்வளவு

தண்ணீர் போயிருக்கும் என்று தெரியும் . மருதாநதியில்7 மாதம் தண்ணீர் ஓடும் . வஞ்சி

ஓடையில் 8 மாதம் ஓடும் . வஞ்சி ஓடை , சொட்டாங்குள்ம் மறுகாலிலிருந்துசுமார் 10 மைல்

தூரம் ஓடித்தான் கட்டாத்து அய்யம்பாளையத்தில் சேரும். ஆகவே வைகை ஆற்றில் வருடம்

எல்லாம் தண்ணீர் ஓடும் . அப்படி ஓடும் தண்ணீர் அய்யம்பாளையம், பஞ்சந்தாங்கி ,

வனக்கோம்பை , அய்யம்பாளையம் கண்மாய்கள் பாசனம் எல்லாம்கன்னிவாடி ஜமீனைச்

சேர்ந்தது . விவசாயிகளின் பொறுப்பில் தண்ணீர் விநியோகிக்கப்பட்டது. பட்டிவீரன்பட்டியிலிருந்து மற்ற கிராமங்கள் எல்லாம் நிலக்கோட்டைத் தாலுகாவைச்

சேர்ந்தது . அய்யம்பாளையம் கோம்பையில் அணைக்கட்ட வேண்டும்என்று சில

விவசாயிகளும் , அணைக்கட்ட வேண்டாம் என்று ஒரு சிலரும்அரசாங்கத்துக்கு மனு

போட்டனர் . ஆனதால் அரசாங்கம் இந்த மனுக்களை எல்லாம் சேர்த்துChief Engineer .

அவர்களுக்கு அனுப்பி வைத்தது . இந்த அணைதான் இரண்டு இன்ஜினியர்களால்

பார்வையிடப்பட்டு வெவ்வேறு ரிப்போர்ட் கொடுக்கப்பட்ட அணை.

முதலில் மருதாநதியை பார்வையிட்ட இன்ஜினியர் நதியில் தண்ணீர்பற்றாது ,

வேண்டுமானால் மேலே ஒரு Pick up Dam போட்டு நதியின் ஓட்டத்தைக்கட்டுப்படுத்தலாம் .

மக்கள் மனுவில் சொல்லப்பட்ட மனுக்களின்படி அணை கட்டினால்ஏராளமான மா , தென்னை தோப்புகள் அணையில் மூழ்கிவிடும் . அப்படி முழ்கினால் விவசாயிகளுக்குநஷ்ட

ஈடு கொடுக்க வேண்டியதிருக்கும். அணையை கீழே இறக்க சிறியவிவசாயிகள் பலர் பாதிக்கப்படுவார்கள் என்பதால் அணைக்கட்ட வேண்டாம் என்று அரசாங்கத்துக்குரிப்போர்ட் அனுப்பி விட்டார் . அந்த இன்ஜினியரும் ரிட்டையர்ட் ஆகிவிட்டார். வேறு இன்ஜினியர்அந்த இடத்துக்கு வந்தார். அரசாங்கமும் மாறி விட்டது ஆனதால் அரசாங்கம்

எப்படியும் அணைக்கட்டித் தீரவேண்டும் என்ற பிடிவாதத்தால்இன்ஜினியரைக் கூப்பிட்டு

அணை கட்டுவதற்கான ரிப்போர்ட் எழுதும் படியும் , முந்தியஇன்ஜினியர் எழுதிய ரிப்போர்ட்டை பைலில் இருந்து அப்புறப்படுத்தியும் , மதுரை மாவட்டஆட்சியரை நேரில்

கூப்பிட்டு அணைக்கட்ட வேண்டும் என்று ரிப்போர்ட் எழுதிஅனுப்புமாறும் உத்தரவிட்டார் .

இன்ஜினியர் அணையிலிருந்து தெற்கு வாய்க்கால் , வடக்குவாய்க்காலாகவும்

வெட்டி தண்ணீர் பாய்ச்சலாம் என்றும் , வத்தலக்குண்டுக்குக்கீழே ஏற்கனவே மஞ்சளாறு

பாய்ந்த கண்மாய்களையும் சேர்த்து அணைக்கட்டுவதற்கு பலஆயிரக்கணக்கான அதிகப்படி

நிலங்கள் எழுதியதுடன் சொட்டாங்குளத்தையும் , வஞ்சி ஓடையையும்விலக்கிவிட்டார் .

ஆனதால் ஆயிரம் ஆயிரம் ஆண்டுளாக தண்ணீர் ஓடிக்கொண்டிருந்தவஞ்சிஓடை

வஞ்சிக்கப்பட்டது . கலெக்டர் அவர்களும் முதல்வர் அவர்கள்உத்தரவுப்படி அணைக்கட்டலாம்

என எழுதிவிட்டு , லீவு போட்டு சென்னை சென்றுவிட்டார். அணையில் தண்ணீர் ஓடவில்லை . தண்ணீரும் மணலும் தேக்கி வைக்கப்பட்டதால் ஆற்றில் ஓடவில்லை.

தண்ணீரும் மணலும் தேக்கி வைக்கப்பட்டதால் ஆற்றில் மணல்எடுத்து ஆறு 10

அடி ஆழம் பள்ளமாக போய்விட்டது . நிலத்தடி நீர் வற்றிவிட்டது. மணல் திருட்டு ,

கள்ள வியாபாரம் ஆரம்பமாகிவிட்டது . சுமார் 10 மைல் ஓடும்வஞ்சி ஒடையில் இரு

பக்கங்களிலும் தென்னை மற்றும் நெல் பயிரிடப்பட்டு வந்தன். வஞ்சி ஓடையில் இப்போது

பல ஆயிரக்கணக்கான தென்னை மரங்கள் பட்டும் போய்விட்டது. நிலங்களில் எந்த பயிரும்

சாகுபடி செய்யப்படவில்லை . மாடுகளுக்குக் கூட புஞ்சைப்பயிர்கள் மேலாகத்தான் விளைச்சல் செய்யப்பட்டு வருகிறது . வத்தலகுண்டு - திண்டுக்கல்ரோட்டிலும் , வத்தல்குண்டு- மதுரை போகும் ரோட்டிலும் வஞ்சி ஓடைகளை ஏற்கனவே பாலங்கள்

அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றது . பல் ஆயிரக்கனக்கான தென்னைமரங்கள் பட்டுப்போய்

விட்டன . விவசாய வேலை இல்லாததால் தங்களுடைய பழைய தொழிலைஆரம்பித்து

விட்டார்கள் .

அணைக்கட்டி முடிந்தது . பெரிய விவசாயிகள் மாந்தோப்பும், தென்னந்தோப்பும்

நீரில் மூழ்கின . விவசாயிகள் நஷ்ட ஈடுக் கோரி திண்டுக்கல்சப் - கோர்டில் கேஸ்

தாக்கல் செய்தார்கள் . அதற்கு கோர்ட் நஷ்ட ஈடு 1 1/2 கோடிரூபாய் கொடுக்க உத்தரவிட்டது . ஹைகோர்ட்டும் கீழ்க்கோர்ட் ஆணையை அங்கீகரித்து ரூபாயைஉடனே

கொடுக்க உத்தரவிட்டது. ரூபாயை அரசாங்கம் கொடுத்துவிட்டுஉச்ச நீமன்றத்துக்கு அப்பீல்

செய்தது. சுமார் 25 ஆண்டுகள் ஆகின்றன. கேஸ் என்ன ஆயிற்றுதமிழக அரசாங்கத்தின்

பிடிவாதத்தால் அரசாங்கத்துக்கு ஒரு கோடி ரூபாய் நஷ்டம். அதை இப்பொழுது யாரும்

கேட்கவில்லை . எல்லா கட்சிக்காரர்களும் மறந்துவிட்டனர். மருதாநதி அணைக்கட்டால்

அணையில் தண்ணீர் இருக்கின்றது . ஆனால் அய்யம்பாளையம், பட்டிவீரன்பட்டி , வாடிப்பட்டி ஆகிய ஊர்களில் குடிநீர் பஞ்சம் . இன்ஜினியர் தண்ணீர்திறந்துவிட

மறுத்துவிட்டார் . திண்டுக்கல் மாவட்ட ஆட்சியர் டாக்டர்செந்தில்குமார் ஜ . ஏ .எஸ் .,

அவர்கள் அணையை நேரில் பார்த்து 4 நாட்களுக்கு தண்ணீர்திறந்துவிடும்படி

ஆணைப்பிறப்பித்தார் . வாடிப்பட்டியில் ஒரு கட்டத்தில்சிலர் தண்ணீர் கேட்டிருக்கின்றார்கள் . தண்ணீர் இல்லை தேநீர் தருகின்றேன் என்று சொல்லியிருக்கின்றார்

மாண்புமிகு முதலமைச்சர் அவர்கள் மேட்டூர் அணையிலிருந்தும், பரம்பிக்குளம் அணையிலிருந்தும் குடிதண்ணீருக்காக அணைகள் திறக்கும்படி உத்தரவு கேட்டிருக்கின்றார்கள். வைகை அணையும் மதுரை குடிநீருக்காகத்தான் திறக்கப்பட்டிருக்கின்றது . மஞ்சளாறு , குடவனாறு, மருதாநதி அணைகள் எல்லாம்

திறந்துவிட்டால் வைகை ஆற்றுக்கு மேற்கொண்டு குடிநீர் கிடைக்கும்.

நிற்க , மருதாநதி பாசனசெப்பனிடுவதற்க்காக ரூ . 1. .45 கோடி ரூபாய் உலக வங்கி கடன்

கொடுத்திருப்பதாகவும் , வேலைகள் நடப்பதாகவும் , வத்தலக்குண்டுதுணைப்பொறியாளர்

பத்திரிக்கையில் அறிக்கைக் கொடுத்தார் . என்ன வேலை நடக்கின்றதுஎன்று எழுதிக்

கேட்டேன் . பதில் இல்லை . சம்பந்தப்பட்ட அமைச்சர் அவர்களுக்கும்தமிழில்தான் எழுதினேன் . பதில் இல்லை . சில மாதங்கள் கழித்து அதே இன்ஜினியர் கண்மாயை

பாதுகாக்க 4 சங்கங்கள் அமைத்திருப்பதாகவும் இன்னும் 2சங்கம் அமைக்கப்படும்

என்று பத்திரிக்கையில் அறிக்கை விடுத்தார் . எனக்கு தெரிந்தவரையில்வடக்கு வாய்க்கால் , தெற்கு வாய்க்கால் தூர்ந்து போய்விட்டது . சங்கங்கள் வேலை செய்யவில்லை. அதற்காக என்ன செலவு என்பது தெரியவில்லை . நன்றாக இருந்த மண் வாரியை இரண்டுதரம் இடித்துக்கொண்டிருந்தனர் . தண்னீரே விடாத வஞ்சி ஓடையில் ஒருநாள்

மணல் வாரி இன்ஜின் வேலை செய்திருக்கின்றது . எங்களுடைய்Reparian Right

பறிக்கப்பட்டு இருக்கின்றது .

ஆனதால் ஒன்றுபட்ட மதுரை ராமநாதபுரம் மாவட்டங்களைப் பொறுத்தமட்டில்

வைகை அணை , மஞ்சளாறு அணை , காமராஜர் சாகர் அணை , மருதாநதிஅணை இந்த

அணைகள் எல்லாம் முற்றிலுமாக திறக்கப்பட்டு தண்ணீரும், வண்டல் மண்ணும் சேர்ந்து

நதியில் ஓட வேண்டும் . இதுதான் நிலத்தடி நீரையும் , குடிநீர்பஞ்சத்தையும் , மணல்திருட்டையும் , நிறுத்தும் சகல ரோக நிவாரணி . வைகையில் சிவகங்கைமாவட்டத்தில்

ஒரு இடத்தில் பெப்சி கோலா கம்பெனிக்கு தண்ணீர் எடுக்கலைசென்ஸ் கொடுக்கப்பட்டதாகக் கேள்வி . அப்படியானால் அதை நிறுத்திட வேண்டும் . விவசாய

வல்லுநர்கள் , இன்ஜினியர்கள் , அறிவாளிகள் மற்றும் பலர்ஆழ்ந்து சிந்தித்து ஒன்றுபட்ட

ஓர் முடிவு எடுக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன் . முக்காலத்தில்நமது முன்னோர்கள்

ஆற்றங்கரையில்தான் குடியேறினார்கள் . மதுரை மாநகரில் எத்தனைகண்மாய்கள் இருந்தன . அவைகளெல்லாம் மூடப்பட்டு வீடுகள் கட்டப்பட்டது . சமீபத்தில் கோர்ட்கூட

ஒரு கண்மாயில் கட்டப்பட்டதுதான். வைகை ஆற்றின் உப நதிகளானமஞ்சளாறு ,மருதாநதி

குடவனாறு இவைகளில் எல்லாம் அணை கட்டி வைகைக்கு தண்ணீர்வராமல் எப்படி

தடுக்கலாம் ? கர்நாடக அரசு கபினி , ஷேங்கி அணை கட்டியதால்காவேரியில் தண்ணீர்

வரவில்லை . நாம் உச்சநீதி மன்றத்திற்கு போனோம் . வைகைக்குவரும் தண்ணீரை தடுத்து

அணை கட்டியது எப்படி நியாயமாகும் . வைகை அணை உட்பட தமிழ்நாட்டில் கட்டப்பட்ட

அணைகள் எல்லாம் நமக்குநாமே தோண்டிய புதைகுழிகள் ஆகும். ஆனதால் எல்லா அணைகளையும் திறந்துவிட்டு ஆறுகளில் ஏற்பட்ட குழிகள் எல்லாவற்றையும்மூட

வேண்டும் . குழிகள் எல்லாம் மூடப்பட்ட பின்புதான் மணல்எடுக்க வேண்டும் . இதில்

அரசாங்கமும் , பொதுமக்களும் இணைந்து செயல்பட வேண்டும். தேவைப்பட்டால்

உயர்நீதிமன்றத்தில் இந்தப்பிரச்சனையை எடுத்துரைத்து நீதிமன்ற உத்தரவு

வாங்கவேண்டும் .

நா . தில்லை கோவிந்தன்}

விவசாயி .

(சிவகாசி திலகபாமா அவர்கள் அனுப்பித் தந்தது.)

நிசும்ப சூதினியும் , வேதாளமும் 1

2011-12-18T20:10:00.000+05:30

(புதிய பார்வை இதழில் வெளி வந்த சிறுகதை

நிசும்பசூதினியும்,வேதாளமும்-1

திலகபாமா

வாரணாசி அரண்மனையில் அரிச்சந்திரனின் பட்டதரசியான சந்திர மதியின் பல்லாங்குழிகளோடுசோழியில் தோற்றும் வெற்றி விதைத்த அந்தரங்கத் தோழி நிசும்ப சூதினி சோழியோடு மட்டும் தான் தோற்கப் பிறந்தவள் வாழ்வில் வாளெடுத்தாளோகூரின் எதிர் நிற்க ஆளூமில்லை நிழலுமில்லை.அரண்மனைப் புகாப் பொழுதில் அவள் வயலோடு தினைப்புலம்காக்க சென்றிருந்த நேரம் புலத்தின் கடைசியில் நின்றிருந்த முருங்கை சடைச்சடையாய் பச்சைப் பாம்புகளாய் காய்த்துக்கிடந்தது. பகலில் காய் பறித்து வீட்டுக்குஎடுத்துச் சென்றவள் ஒரு நாள் காவல் சுற்றி வந்தாள் கையில் தடியோடு தூக்கிச் செருகிய பாவாடை இருளைக் கூட்டி தன்னோடுவைத்துக் கொள்ள முடியாமல் தவிக்க முருங்கையில் நிலவின் ஒளியில் இருள் கோடுகளாய் தெரிந்த காய்களுக்கு நடுவில் வெளி நிழல் தலைகீழாகத் தொங்கக்கண்டாள்.

“யார் நீ?”

பதில் சொல்வதற்கு நிழல் அசைந்தது.

என்ன செய்கின்றாய்?

தன்னைக் கண்டுவாளிடைச் செருகிய வீரர்களும் அஞ்ச, தான் கண்ணில்பட்டும் அசராது கேள்வி கேட்கும் பாவையைப் பார்த்து வியந்தது.

வியப்பு பதில்சொல்ல வைத்தது

“விக்கிரமாதித்தன்தூக்கிச் சுமந்த வேதாளம் நான்

அவனுக்கப்புறம்இன்னும் எனக்கான தோள் கிடைக்கவில்லை. என் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லும் மூளையும் கிடைக்கவில்லை.எனை அதோ தூரத்தில் விளக்கெரிகிற காளி கோவிலுக்கு எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் “

சிரித்தாள். அவள் சிரிப்பில் இருள் விழித்துப் பார்த்தது.நட்சத்திரங்கள் சில உதிர்த்தன. தினைப்புலம்ஓர் அடி உயர்ந்து நின்றது. .

தோளும் மூளையும்நீ முன்தீர்மானித்த இடத்தில் கிடைக்காததால்இல்லை என்று சொல்லிப் போகின்றாய். உன் கண்ணெதிரிலேயேநின்றாலும் உன் புத்தியின் முன் தீர்மானங்கள் அதை கண்டடைய விடப் போவதில்லை.

தொங்கிய வேதாளம்மெல்ல வந்து மௌனப்பாய்ச்சலாய் தாக்கிய வார்த்தைகளை அடையாளம் கண்டு வழக்கமான அதன் நிலைமாறி தலைக்கீழாக நேராக நின்றது

“என்னை இறக்கிவிட முடியுமா” கேள்வி கேட்டபடி தரையில் நின்ற வேதாளம் கண்டு சிரித்தாள் நிசும்பசூதினி.கேள்வியின் அபத்தம் இன்னும் உரைக்கவில்லை வேதாளத்திற்கு

விக்கிரமாதித்தன்உனை வலுவில் இறக்கினான் நானோ என் வார்த்தைகளிலாலேயே இறக்கியாச்சு

தூக்கித் திரிவதுஒன்றும் பிரச்சனையில்லை

காற்றில் அலையும்உடம்பு நேராகி தரை நோக்கி நின்றிருந்ததை அப்பொழுதுதான் வேதாளம் உணர்ந்தது. சுதாரித்துஅடுத்த வளைத்தலுக்கு ஆயுத்தமானது

என் கேள்விகள்...........

கேட்கலாமே

சொல்லி முடிக்குமுன் பதில் வந்தது . என் பதில்கள் இதுவரை நீ சரியென்று நம்பிக் கொண்டிருந்ததைத் தூக்கிச்சாப்பிடும் . ஒத்துக் கொள்ள முடியுமா உன் தராசுகளைமீறி புதிய மொழிதனை வாசிப்பாயா?

மீண்டும் அதிர்ந்தேன் ஆனானப் பட்ட விக்கிரமாதித்தனுக்கே நான் சட்ட திட்டம்போட்டேன் இவள் எனக்கு போடுகிறாளே.

என் அதிர்வில்மெத்தென்ற அதிர்வாய் எனை இழுத்து தோள் சேர்த்தாள்.சுமந்து கொண்டு நடந்தாள்

ஆகட்டும் கேள்விகள்

கேள்விகளுக்காகசொல்லப் படத் துவங்குகின்றன கதைகள் பாத்திரங்கள் உணர்வையும் மொழியையும் பேசி விட்டுகேள்விகளின் பதில்களை விரும்பி விதைத்து விட்டுப்போகின்றன.நிசும்ப சூதினியின் செவி வழி கதைகள் நம்மிடம் உலாவரப் போகின்றன. தோற்பதை வெற்றிகரமாகப்பழகிய அவள் விரல்கள் அதை அங்கீகரிக்காது மயானக் கரையில் எரித்த சமூகம், எரியும் போது பிடுங்கித்தின்ற அவலம், தூக்கி எரியப் பட்ட தாலிகளை அளிக்கப் பட்ட வரங்களாய் சொல்லித் திரிய வேண்டியநிர்பந்த கெட்டிக் காரத்தனம்........ போதும் போதும் நீளுகின்றது பட்டியல் உள்ளம் சுமந்தவருத்தமளவிற்கு

1,பொய் சொன்னதாகச்சொன்ன உண்மைகள்

ஒரு ஊரில் இலவக்குறிஞ்சிஎன்றொரு பெண் இருந்தாள் . அவள் விழியின் தீட்சண்யம்அவள் அகம் தந்ததா? அகத்தின் ஒளி விழியின் பார்வையைத்தீர்மனித்திருந்ததா? பார்க்கும் உள்ளங்கள் விவாதம் நடத்தும் விழியாள் இறுக்கிச்செறுகிய மேலாடை அவள் சரிப்படுத்தத் தேவையில்லாது அவள் அசைவுக்கெல்லாம் உயிர்த்திருந்துமறைத்ததாய் சொல்லிக் கொண்டிருந்தது.காலத்திடமிருந்து இதுவரை கற்றுக் கொள்ள வேண்டியதை எல்லாம் அது எடுத்து வைக்குமுன்னரே உறிஞ்சிக் கொள்ளும்சாமர்த்தியக் காரி. பெண் பிள்ளைகளுக்கே பொறாமையும் பயமும் தரும் வேலைக்காரி.உழைப்புஅவள் சிரிப்பைப் போல் இயல்பாக இருந்து கொண்டே இருந்தது. ஆண்களை வாழ்வென நம்பும் பெண்கள் அவளக் கண்டால் தன்ஆணை ஒளித்து வைக்கத் தலைப் பட்டார்கள் அதே நேரம் அவளிடம் அவர்கள் நெருங்கி விட முடியாதுஎனும் துணிவும் பெற்றிருந்தனர்.

அவள் நிழலைத்தீண்டி விட முடிந்தால் கூட அவளைத் தீண்டி விட்டதாய் பெருமை பேசித் திரியும் ஆண்கள் கூட்டம் . உண்மையில்உள்ளூர அவளைத் தீண்ட முடியாமைக்கும் மனநெருக்கமாய் கூட அமர முடியாத தூரத்தில் அவள் இருப்பதையும்கண்டு மனம் வெதும்பி வெல்ல முடியாத போது “நீ ஆம்பிளை மாதிரி” என்று சொல்லிப் போய்க் கொண்டிருந்தது.

அவளோ அவன்கள்விரும்புகின்ற பெண்ணாக மாற முடியாமைக்கு வருந்தாது தனைத் தாண்டிப் போய்க் கொண்டே இருந்தாள்.

போய்க் கொண்டேஇருந்ததில் நிறைய ஆண்களும் பெண்களும் வந்துவந்து போன படி இருந்தனர். ஒவ்வொருவரூடான பகைமையும்நட்பும் நிறைய கேள்விகளோடு கற்றுக் கொடுத்தலை அறிமுகப் படுத்தியிருந்தது.

இலவக் குறிஞ்சியின்ஆடல் கலையின் ரசிகனாக அறிமுகமானான் காணுமல்லன்

அவன் ரசனைக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நட்பாகி காதலும் சுமக்கும் நெகிழ்ந்த தருணத்தைஇருவரும் அடைந்திருந்த பொழுதினில் ஒரு நாள் அவன் தன் அந்தரங்க விசயங்களை பகிர்ந்துகொள்பவனாய் மாறுகின்றான். இலவக் குறிஞ்சியோ நட்பு இறுகி நட்பின் பகிர்தலில் இடைவெளிகள்குறைந்து காதலை நோக்கி நகரும் போதும் அது காமத்தை நோக்கி சென்று விடாது தட்டையாக்கிதட்டையாக்கி பயணிக்கப் பழகியிருந்தவள். அதேநேரம் காணுமல்லனின் ஒவ்வொரு நகர்வும் பகிர்தலின் கூடுதல் பயன்பாட்டை உறிஞ்சிவிட கோரியபடி அவன் உள்ளம் செயல்படுவதைஉணர்ந்த படி இருந்தாள். எனவே தூரங்களை ஒருஅளவுக்கு மேல் குறையவிடாது இருக்கும் படி பார்த்துக்கொண்டாள். அவன் காதல் நெருக்கமானது தான் என்று புரிய வைக்க முயன்றபடி இருந்தான். காணுமல்லனோ எப்பவும் இதுவரை சந்தித்திருந்த ஆடலழகிகள் பற்றி சொல்லியபடியே அவர்களை விட இவள் சிறந்தவள் என வியந்தபடியே இருந்தான்.

போன கோடை விழாவில்சந்தித்த பாலவந்தாகி கலையை மட்டுமல்லாது அவளையும் எல்லாருக்குமானவளாய் மாற்றித் தருவதை சொல்லிக்கொண்டே இருந்தான். அதை வெறுப்பது போல் சொல்லிய அவன் வார்த்தையில் என்னைத் தனக்குத்தரக் கோரும் கோரிக்கையும், தனக்கு மட்டுமானவளாய் இருக்கக் கோரும் நிர்ப்பந்தமும் சேர்ந்தே இருந்தது.

“பாலவந்தாகிநடனத்தில் நளினமோடு சேர்த்து அசைவில் அனைவரையும்அழைக்கும் தோரணையும் இருந்தது குறிஞ்சி . உன் அசைவுகளில் நளினம் எல்லாரையும் வாழ்த்துமேஅல்லாது வரவேற்காது . உன் விழி மொழியும் எனக்கு மட்டுமான புரிதலுக்கான மொழியாக பிரத்தேயமாகஇருப்பதன் சுவை. அடாடா! அதை வேறொருவர் அறியத்தரமாட்டாய் தானே” பாலவந்தாகியின் விழியில் வலை தெரிகிறது குறிஞ்சி”

அப்போ பாலவந்தாகி வலை விரித்தாளென்றால் அதில் விழுந்தவர்களில் நீயும் ஒருவன் தானோ”

இருக்கலாம்ஆனால் என் காதலின் மதிப்பைப்பத்திரப் படுத்த தெரிந்தவளல்ல அவள்”

அப்போ உனக்குத்தெரிந்ததா” நீயும் அவள் காதலை பத்திரப் படுத்தத் தெரியாது கழன்று கொண்டவன் தானே மல்லா”

பிறகேன் பாலவந்தாகியைமட்டும் குற்றேவல் சொல்லும் கயமைப் புத்தி”

மல்லனின் பேச்சுஅடுத்த கிளைக்குத் தாவியது அந்த கிளையில் இப்பொழுது சுந்தர கீர்த்தி சிக்கிக் கொண்டான்

அவனும் நல்லரசிகன் இல்லையா” குறிஞ்சி கேட்டாள்

ரசிகன் தான்.தன் ரசனைக்கு பாலவந்தாகியை விலை பேசி விட்டான்

“புரியலையே”சீண்டினாள் குறிஞ்சி.

‘அவளோடு இணைந்துஅவனும் நாட்டியமாடினான்’. -காணுமல்லன்

நல்ல விசயம்தானே கலைஞர்கள் இருவர் எல்லா விசயத்தாலும் ஒன்று படுவது என்பது?

பகிர்தலுக்காகஒன்றுபட்டோம் என்றில்லாது ஒன்று பட்டோம் பகிர்ந்து கொள்ளுதலிலும் தடையில்லை என்பதுசுதந்திர மனோபாவம் தானே. குறிஞ்சி

நிறைய நிகழ்வுகள்முடிந்து பேர் வாங்கிய பிறகு அவன் தேசாந்திரம்போய் விட்டான். இப்பொழுதெல்லாம் அவன் வருகின்ற காலம் மட்டும் தான் அவள் அரங்கேறுகின்றாள். அதுவும் அவனோடு மட்டும்”காணுமல்லன்

உன் பிரச்சனைஎன்ன மல்லா? அவள் அவனுக்கானவனாக மட்டுமிருப்பதா? எல்லாரும் நேசிக்கக் கூடியவளாய் அவள்பொதுமையில் வாழப் பழகி விட்டதா?

அல்லது உனக்குமட்டுமானவளாய் அவளை ஒப்புக் கொடுக்க மறுத்து விட்டதா?

முதல் கேள்விக்கு மறுப்பு சொல்வதா? பிரச்சனை எனக்கில்லை என்று கூறுவதா?ஒன்றிற்கு பதில்கள் யோசிக்கு முன் வந்து விழுந்தஅடுத்தடுத்த கேள்விகள் மல்லனுக்கு முதல் கேள்வியைமறக்கடித்துப் போனது.

எந்தக் கேள்விக்குபதில் சொன்னாலும் தான் நிர்வாணமாய் நிற்க வேண்டிவரும் என்பதால் அவன் விரல்கள் மெல்லத் திசை மாறியது. இவள் விரல்களுக்கிடையில் தொட்டு விட விருப்பமில்லாததாய் தொனித்த வாறே ஊர்ந்தது.

எனக்கு நீ வேணும்குறிஞ்சி”

தந்து விட முடியாது மல்லா நான் யாருக்கானவளாகவும் மாறிவிட முடியாது.

ஆம் உன்னை நெருங்கிடயாராலும் முடியாது “

அப்படி இல்லைமல்லா

நேசிப்போடு யாவரும் நெருங்கி விடலாம் எனும்படி இலகுவானவள்தான். ஆக்கிரமிக்கும் நினைப்போடும் தனக்குள் அடக்கி விடும் திட்டமிடுதலோடும் நெருங்கி விட முடியாது மல்லா

“அப்போ உன்காதல் நான் மட்டுமில்லையா?”

அவன் விழிகள்கெஞ்சியது

நீயும் என் காதல்தான்” குறிஞ்சி சொல்லிப் போனாள் வாக்கியத்தின் நிச்சயமற்ற தன்மையில்உறைந்து நின்றான் அவன்.

சொல் நிசும்பசூதினி

மல்லனின் உண்மைசரியா ? குறிஞ்சியின் பொய் சரியா?

சரியாகச் சொன்னால்மீண்டும் மரமேறுவேன் பதில் தெரிந்து சொல்லாது இருப்பின் உன் தலை வெடிக்கக் கூடும் என்றதுவேதாளம்.

மல்லனின் உண்மைகள்எவை

பாலவந்தாகியுடனும் தான் வாழ நேர்ந்ததைச் குறிஞ்சியிடம் மறைக்காதது

சுந்தர கீர்த்தியின்மேல் தனது பொறாமையை வெளிப்படுத்தியது

இவனது உண்மைகள்சொல்லப் பட்ட உண்மைகள் எனும் பெயரில் செய்யப் பட்ட ஆதிக்கங்கள் அதற்கான பொய்மைகள் ஒளிந்துகொள்ளப் பார்க்கின்றன. வேதாளமே நீ விக்கிரமாதித்தனிடம் கேள்வி கேட்டிருந்தால் ஒரு வேளை என்ன ஒருவேளை

காணுமல்லனின்உண்மை பேசிய நேர்மையைத்தான் மெச்சியிருப்பான். நீயும் சரி என்று கேட்டுக் கொண்டு மந்தபுத்தியோடவே மரமேறியிருப்பாய்

இல்லை மல்லனின் உண்மைகள் பாலவந்தாகி குறிஞ்சி எல்லாரையும்தனக்கானவர்களாய் மாற்றிக் கொள்ளச் சொல்லப் படுகின்ற உத்திகளே அன்றி உண்மைகள் அல்ல

குறிஞ்சியின்காதல்கள் பொய்களாய் தோற்றம் தந்தாலும் அவை மல்லனின் தூண்டிலுக்குள் மாட்ட விரும்பாத மனிதத்தின் நழுவல்கள் அவை நேசிப்பின் எல்லையற்ற விரிப்பை அவனுக்கானதாய்அடக்கிக் கொள்ளும் முயற்சியிலிருந்து தடுப்பவை . இரண்டும் ஒரே மாதிரித் தோன்றும் வேறுவேறு விசயங்கள் . திரவப் பொருளுக்கும் திடப் பொருளுக்கும் ஒரே தராசுகள் வைக்க முடியாததுபோல பாதி உண்மைகளோடு வாழ்கின்றேன் என்று மார்தட்டிக் கொள்ளும் வார்த்தைகள் பாதி பொய்யைக்கண்டு விட்டதாக நீ சொன்னால், அதான் உண்மையைச் சொல்லி விட்டேனே என மீசை முறுக்கும் கூட்டம். அந்த உண்மையில் சொன்னபொய்யை மறந்து விடக் கோரும். மறைத்துப் போகும்திருட்டுத் தனம்.

இப்பொழுது வேதாளம்திணறியது. மீண்டும் மரமேறினால் அவள் சொன்னது சரியாகும். ஆனால் ஏற்கனவே அவள் சொன்ன பதிலில் தலை வெடிக்காததால் அவள் பதில் சரியென்றாகி விட வேறு வழியில்லாது தன் முகத்தை மறைத்துக் கொள்ள காற்றில்மிதந்தபடி மரத்தில் தொங்க விரைந்தது

திருத்தி விடவும்திருத்திக் கொள்லவும் முடியாத இடத்தில் இருக்கின்ற ஆண்களின் உலகம் பிரதி பலிப்பாகவேஇருக்கின்ற வேதாளத்தை விரட்டிய படி மீண்டும் திரும்பி நடந்தாள் நிசும்ப சூதினி. வலது காலை முருங்கை மரத்திற்கு மேலூண்றி தலை கீழாகக் கிடந்த வேதாளத்தை இழுத்து தோளில் ஏற்றினாள்.

காரைக்கால் அம்மையார்களும் கல்பனாசாவ்லாக்களும்-2

2011-12-14T23:01:00.000+05:30

சரிகுடும்பத்திற்குள் இருந்தவளைத்தான் நாங்கள் ஒத்துக் கொள்வதில்லை அவளது வாழ்வு எவ்வளவுபோராட்டத்துடன் வாழப் பட்டதாயினும் அது போராட்டமென்றோ அல்லது அவள் போராளி என்றோ இச்சமூகம் வடிவமைத்த மனிதர்களாய் வாழும் நாம்யாரும் ஒத்துக் கொள்வதாயில்லை. அது தனி மனிதத்துவம் சார்ந்த வாழ்வியலாகவே பார்க்கப்பட்டு விடுகின்றது

ஆனால்இலங்கையின் விடுதலைப் போராட்டங்களில் பல்வேறு ஆண்களின் அரசியல் குழறுபடிகளுக்கிடையிலும்தவிர்க்க முடியாது தன் ஆளுமையை ஒவ்வொரு நகர்விலும் செய்து போன பெண்கள் கதைகளும் நம்மில்கதைகளாகவே உலாவருகின்றன. செத்த பிறகு சிலரின்வரலாறுகள் சிலாகிக்கப் பட்டாலும் வாழுகின்ற பல பெண்களும் கூட போராளிகளாகபார்க்கப் பட்டார்களா என்பது மிக முக்கியமான கேள்வி. வரலாற்றில் அவர்களது பெயர் எங்கேயும்சாட்சியங்களாக இல்லாது கவனமுடன் அழிக்கப் பட்டுவருகின்றது என்பதும் அவர்களும் அவர்களின் வெற்றிகளாக நடந்ததை சொல்லாமல் இருக்க நேர்ந்துவிடுகின்றது என்பதும் இதுவரை நாம் கண்டு கொண்டிருக்கின்ற உண்மை.

லண்டனில்நடைபெற்ற பெண்கள் சந்திப்பில் அந்தப் பெண்மணியை சந்தித்த போது முதல் பார்வையிலேயேதோற்றத்தில் அவரது முரட்டுத் தணத்தில் அதிர்ந்தேன். அவர் பெண் என்பதையே மனம் ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தது. ஆனால் ஒவ்வொரு விவாதத்தின் போதும் அவரது வாதம் மிக ஆளுமையோடும், சிறுவிசயங்கள் கூட வேறுபட்ட புதிய தரிசனங்களோடும் வந்து விழுந்த போது தோற்றம் பற்றிய யோசனைமறந்து வியப்பு தொற்றிக் கொண்டது அவரைப் பற்றி எனது தோழிகளிடம் விசாரித்த போது

அவர்இலங்கை விடுதலை அமைப்புக்குள் மிக முக்கிய நபராக இருந்து , அந்த அமைப்பு ரீதியான எல்லாசெயல்பாடுகளுக்கும் ஆக்கமும் ஊக்கமுமாக இருந்த பெண்மணி என்றும், அந்த அமைப்புக்கான போர் முறைகளை வெளிநாடு சென்று கற்று வந்துபயிற்றுவித்தவர் என்றும் இலங்கை அரசால் சிறையில்அடைக்கப் பட்டு, தப்பியோடி தமிழகம் வந்து லண்டன்சென்று வாழத் துவங்கியிருக்கும் அவர், தான் இருந்த இயக்கத்திலேயே தவறான முடிவுகள் எடுக்கப்படும் போது சுட்டிக் காட்டியதாலேயே மறுக்கப் ப ட்டும் வெறுக்கப் பட்டும் , தன் இரத்தஉறவுகளை அதனாலும் இழந்தும் இருக்கின்றார் என்றும் சொல்லப் பட்டபோது சொல்லப் பட்ட கதைகளுக்கு அப்பால் இருந்த நிஜமும் பிரம்மாண்டமாகவேஇருந்ததை உணர முடிந்தது இன்றும் கூட தனது முகவரிகளை மறைத்தே வாழ கடமைப் பட்டுள்ள அவரை சந்தித்த போதுகுடும்பத்திலுள்ள ஆண்கள் மனோநிலைதான் இயக்கத்திலுள்ளவர்களுக்கும் ஆகின்றது என்று தெரியவந்தது அப்போது பெண்களின் செயல்பாடுகள் வெற்றிகளாகபதிவதன் அவசியம் உணர்ந்தேன்.

இந்தக்கட்டுரையில் என்னாலேயே அப்பெண்மனியின் வீரச் செயல்களை சொல்ல முடிந்த எனக்கு பெயரை சொல்லமுடியாமல் போவது துரதிர்ஷ்டமே. ஆனால் போராளிகளாக வாழ்ந்த பெண்களும் கூட இன்றும் அதே வேகம் குறையாமல் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்அவரும் கூட வரலாற்றில் இருந்து மறைந்து விட்டு வாழக் கோரும் வாழ்க்கைதான் சாத்திய மாகிஇருக்கின்றது.

ஈழத்துவிடுதலை இயக்கத்தின் அடிப்படை அரசியலிலிருந்து , ரிச்சர்ட் வாக்னரும், ஹிட்லரும் எனவெங்கட் சாமிநாதனின் கட்டுரையை எதிர்த்து எதிர்வினையும் செய்யக் கூடிய எல்லா ஆளுமையும் இவருக்கு உண்டு என்பது சமீபத்தில் வெங்கட் சாமிநாதன் வாதங்களும் விவாதங்களும் என்ற கட்டுரைத் தொகுப்பில்வாசிக்க நேர்ந்த போது தெரியவந்தது அப்படிப் பட்ட ஆளூமை தன்னை தானே மறைத்துக் கொள்ளவேண்டி இருக்கின்றதே என்று, நினைக்கும் போது , வெறுமனே கலகக் குரல்கள் என எதற்கும் பொருத்த மில்லாது தகுதிக்கு மீறி வெளிச்சத்தைதன் மேல் படர விட எல்லா விளம்பரங்களையும் செய்து கொள்ளும் தமிழகத்து பெண் கவிஞர்கள் சிலரின் ஆர்ப்பாட்டங்களும் நினைவுக்குவராமல் இல்லை. இன்னும் எத்தனை ஆளுமைகளை அந்தப் பெண்மணியிடமிருந்து நான் சந்திக்க முடியாமல்போய் இருக்கின்றதோ என்றும் யோசிக்க வேண்டி இருக்கின்றது. ஒரு ஆண் அரசியலில் பெரிய ஆளுமைஎன்றால் குடும்பம் போன்ற விசயங்கள் சிறு விசயங்களாகதோற்றம் தந்து விடும் அவர்களுக்கு ஆனால் பெண்களுக்கோ அப்படியில்லை. அவ்வளவு அரசியல் இசை போர்முறை எல்லாவற்றையும் பேசும் அதே பெண்மணியின் பெண்கள் சந்திப்பு உரையாடலில் அவரது மகன்தனது இலங்கை வாழ் தாத்தாவூடான உரையாடலை சொல்லி ஆணாதிக்க சமூகத்திற்கு பழக்கப் பட்டிருக்கிறோம்என்பதை குறிப்பிட்டு பேசிய விதம் பெண்களுக்கு எல்லா பக்கத்திலும் கண் இருக்க வேண்டிஇருப்பதையும் அப்படி இல்லாத ஆண்களுக்கு அது பிரமிப்பாகவே தோன்றாது போவதையும் உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது

அவரதுமகன் தாத்தா உரையாடல் இதுதான்

சமைப்பது பெண் வேலை எனப் பழகிய இலங்கையிலிருந்துவந்திருந்த தாத்தா,இலண்டன் வாழ்க்கைக்கு பழக்கப் பட்ட வேலைக்குச் செல்லும் அம்மா அப்பாபையன்

தாத்தாவிற்காகதினமும் சமைத்து வைத்து விட்டு அம்மா கிளம்புகின்ற போது பையனின் கேள்வி

ஏன் தாத்தா உனக்கு சமைக்கத் தெரியாதா

தெரியாதேப்பா

60வருடங்கள் வாழ்க்கை வாழ்வதும் உழைப்பதும் சாப்பிடுவதற்குத்தான்.அதற்கான அடிப்படை வேலை சமையல் எப்படித் தெரிந்து கொள்லாமல் இருப்பீர்கள்

வியந்து,தனக்கு வேணும் என்பதை தானே சமைத்து சாப்பிட்டபடி வெளியேறிப் போகின்ற பையன்

இதுதான் சம்பவம்.போர் பயிற்சி முறை மட்டுமல்லாது மிக மெல்லிய உணர்வு தளங்களையும் அவதானிக்கவும்முடியுமென்கின்ற பெண் ஆளுமை என்னால் மறக்க முடியாத ஆளுமை

பெண்கள் விசயத்தில் உண்மைகளும், உழைப்புகளும் வெற்றிகளும் மேடையேறாததும், தோல்விகளும் படோபடங்களும் வெளிச்சத்திற்கு வருவதும்கூட இச்சமூகம் தன்னையே அறியாது பெண்ணுக்கெதிராக நிகழ்த்தி வரும் வன்முறைகள் தான். பெண்கள் வாழ்ந்த வெற்றிகள் நிராகரிக்கப்பட்டு உருவிலிகளாக காரைக்கால் அம்மையார்களாக மாற்றப் பட்டு விடுகின்றனர்.
நன்றி :பாவையர் மலர்

காரைக்கால் அம்மையார்களும், கல்பனா சாவ்லாக்களும் 1

2011-11-14T21:28:00.003+05:30

காரைக்கால் அம்மையார்களும் , கல்பனா சாவ்லாக்களும்

நன்றி பாவையர் மலர்

இது கா னாவிற்கு, க வன்னா போட்டு எழுதும் எதுகை சாதுர்யம் அல்ல.

திலகபாமா

பெண்ணியமும் பெண் குறித்த உரையாடல்களும் பேசிப் பேசித் தீர்த்துக் கொண்டிருக்கின்ற இன்னேரத்தில் நான் சந்தித்த நாடு கடந்த பெண்களுக்கிடையேயும் நம்மூர் கமலாவும் கருப்பாயியையும் துருக்கி இளவரசியின் கதைகளில் காண நேர்ந்த அனுபவத்தை பேசுகின்ற தொடரிது

உற்று வாசியுங்கள் இதற்குள் நீங்களும் நான் வைத்த பெண்ணின் பெயரில் உலாவரலாம் , சம்பவங்களில் பெண் இருப்பு தொலைவதை காட்சிகளாக்கி பேசுகின்ற தொடரிது.

வாசிப்பில் மறைக்கின்ற வெளிச்சங்கள்

லட்சுமிஅம்மாள் ஒரு பெண் போராளி என்று நான் சொன்னால் யார் நம்பக் கூடும். ஆயுதம் ஏந்தினாரா? கோரிக்கைகளுக்காக போராட்டங்கள் நடத்தினாரா? அவரின் போராட்டங்கள் எதில் பதிவாகியிருக்கின்றது என்கின்ற கேள்வி உங்களது முன்னால் எழும்பக் கூடும்.

இது எங்கள் பொது புத்தியிலிருந்து எழும்பி வருகின்ற கேள்வி

ஆண் தீர்மானித்த வரையரைகளுக்குள் சிக்காமல்தான் எப்பவும் பெண்ணின் வெளி இயக்கிக் கொண்டிருக்கின்றது. அதனாலேயே அவள் சாதாரணமானவளாக எவ்வளவு பிரம்மாண்டங்களோடு இருந்தாலும் பார்க்கப் பட்டு விடுகின்றாள் அதற்கான சின்ன வலுவான உதாரணம் லட்சுமி அம்மாள்

யார் அந்த லட்சுமி அம்மாள் ?

பலருக்கு அவர் சி. கனசபாபதியின் மனைவி

இடது சாரி சிந்தனையாளர்களுக்கு அவர் ஒரு முற்போக்கு வாதி

அவ்வளவுதான். இன்று எத்தைனையோ இலக்கியவாதிகளின் மனதில் இருந்தாலும் வெடித்து முடிந்த அமைதியான எரிமலையின் சாட்சியங்களற்ற தடம் மட்டுமே

ஆனால் அம்மாவின் விஸ்வரூபம் குறுக்கப் பட்ட இடம் ஒன்றுண்டு எனறாள் அது சமூகப் பார்வையில் குடும்பப் பெண்ணுக்கான இடம்

ஏன்?

ஒரு சம்பவம், அதற்கு முன்னால் அம்மாவைப் பற்றி சில வரிகள்

புதுக் கவிதை விமரிசகராண சி . கனசபாபதியின் மனைவியாவதற்கு முன்பிருந்தே இடது சாரிக் கொள்கைகளில் தீவிரப் பற்றுடையவராய் இருந்த இவர் ராஜபாளையத்துக் காரர்.படிப்பாளி, சீன இலக்கியங்களை மொழி பெயர்க்கும் ஆற்றலுடையவர். இடது சாரிச் சிந்தனையாளேயே ஜீவாவுடன் கூட நெருங்கிய தொடர்பிலிருந்தவர்.இலக்கிய அழகியலையும் ரசிக்கக் கூடியவராக இருந்ததால், பாரதி தாசன் தொடங்கி புதுமைப் பித்தன், செல்லப் பா, லா சாரா என பல்வேறு படைப்பாளிகளோடும் நேரடித் தொடர்பிலிருந்த ஆளுமையான பெண். சி கனகசபாபதியை கரம் பிடித்தது கூட ஒரு மிகப் பெரிய புரட்சிதான். இரண்டாம் தாரமாக தனது அக்காள் கணவருக்கே வாழ்க்கைப் பட குடும்பம் நிர்பந்தித்த போது துணிந்து நின்று அதை எதிர்த்து மார்க்ஸிய பார்வையாளர் என்ற ஒரே காரணத்துக்காகவே சி. க வின் கரம் பிடித்தவர். கரம் பிடித்தவர் வாழ்வில் சிறப்பாக வரவேண்டும், அது தன் வெற்றியாகப் பார்க்கப் படும் என்று உணர்வு வந்தபோது அவரை முன்னிறுத்தி தான் பின்னாடி நின்று சமையல் கட்டோடு கரைந்து போகாமல் அவரோடு இணையாக நடந்ததே பெரிய புரட்சியும் போராளித் தனமும்தான். ஆனால் நாமெல்லாம் அதை போராளித் தனமாக வாசிக்க மாட்டோமே. யாரோ சிலரின் உணர்வு பேச்சுக்களுக்கு இரையாகி அவர்களஹ்டு வெற்றிக்கான படிக்கட்டாக தன்னை தன் உயிரை பலியாக்குவதை மட்டுமே போராளித் தனங்களாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்ற நமக்கு குடும்ப அமைப்பில் உறுத்தாமல் வ் என்று வந்த லட்சுமி அம்மாள் போராளியாக தெரியாமல் போவது பொதுப்புத்தி வாசிப்பு அல்லாது வேறென்ன

அவரோடு இருந்த நாற்பது ஆண்டு கால இலக்கிய வாதிகளைப் பற்றி பதிவு செய்ய முயன்ற போது தான் அவரது ஆளுமை புரிந்தது 60 களில் ஒரு ராஜபாளையத்தைச் சேர்ந்த பெண் இயக்க ஆளுமையான ஜீவாவோடும், இலக்கிய ஆர்வலரான லா.சாரா வோடும் நெருங்கிய தொடர்பிலும், ரஷ்ய மொழி இலக்கியங்களை மொழிபெயர்த்துதரச் சொல்லிக் கேட்கும் திறமையோடும், முதல் விமரிசனம் என் கதைகளுக்கு நீதான் என்று சொல்லும் படியான வாசிப்பனுபவமோடும் இருந்திருந்தார் என்று அறிய வந்த போது ஆச்சரியமாக இருந்தது ஆனால் எந்த இடத்திலும் தன்னை ஈர்த்த பெண்ணை பற்றி உச்சரித்து விடாது அத்தலைவர்களும் இருந்திருக்கிறார்கள் என்று யோசித்த போது, இன்னுமொரு சம்பவமும் நினை வுக்கு வருவதை சொல்லாமல் இருக்க முடியவில்லை ஒரு முறை என்னோடு மதுரையிலிருந்து சென்னை வரை இரயிலில் பயணம் செய்த நண்பர் சென்னை வந்திறங்கியதும் நான் என் வழக்கமான தங்குமிடத்திற்கும் அவர் தனதான தங்குமிடத்திற்கும் சென்று விட்டோம். இருவர் வேலைகளும் தனித் தனியானவை . முடித்து விட்டு புத்தக கண்காட்சிக்கு நான் சென்றபோது, தன் நண்பர்கள் குழாமோடு இருந்த அந்த நபர்

ஓ திலகபாமா வா எப்போ வந்தீங்க என்று கேட்டாரே பார்க்கலாம்

நான் சிரிப்பை அடக்க முடியாது அந்த இடத்தை விட்டு நகன்று விட்டேன்.

அதே நிகழ்வை இருபது வருடம் கழித்து இளமையெல்லாம் தொலைந்து தள்ளாமையில் இருவரும் சந்தித்து கொண்டபோது அதன் சாட்சியமாய் நானிருந்தேன். அம்ம அவரது எழுத்தாளுமைகளை பற்ரி சொல்ல சொல்ல, அவரோ ஒரு வார்த்தை கூட அம்மாவின் வாசிப்பு விமரிசனம் பற்றி யெல்லாம் கூட பேசாது நீ நல்ல சமைப்பையேடியம்மா என்றேரே பார்க்கலாம்

எனக்கு அன்று சிரிப்பு வரவில்லை, கோபம் வந்தது.அவரின் தள்ளாமையில் கோபத்தை காண்பிக்க முடியாத புரிதலோடு மௌனமாக வெளி வந்து விட்டேன்.

இவர்களோடு என்ன புரிதலோடு நட்பு வைத்துக் கொள்ள முடியும் என்று சலிப்பாக வந்தது. அன்று இருந்திருந்த லட்சுமி அம்மாளின் விஸ்வரூபத்தை எவ்வளவு சின்னதாக்கி வாசித்து விட்டு விடுகின்றீர்கள் என்று தெரியவந்தபோது,

பெண்ணின் வெற்றியை வாசிப்பில் மறைக்கின்ற வெற்றிகளாகவும் , மறைக்கப் பட்டு விடுகின்றபோது அது தொல்விகளாக கரைந்து போய் விடுவதையும் உணரமுடிகின்றது.

சரி குடும்பத்திற்குள் இருந்தவளைத்தான் நாங்கள் ஒத்துக் கொள்வதில்லை அவளது வாழ்வு எவ்வளவு போராட்டத்துடன் வாழப் பட்டதாயினும் அது போராட்டமென்றோ அல்லது அவள் போராளி என்றோ இச்சமூகம் வடிவமைத்த மனிதர்களாய் வாழும் நாம் யாரும் ஒத்துக் கொள்வதாயில்லை. அது தனி மனிதத்துவம் சார்ந்த வாழ்வியலாகவே பார்க்கப் பட்டு விடுகின்றது

தனிமையில் ஒற்றை நிலவு, சிறுகதை

2011-11-04T08:52:00.001+05:30

தனிமையில் ஒற்றை நிலவு

தாலிகள் விதவிதமானவை. எல்லாரும் நம்பிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். இந்த ஆண்கள் தூக்கிப் பிடித்த சாதியத்திற்கேற்ப தாலிகள் உருவாயிருக்கிரதென்று. இல்லை இல்லை . கொல்லன் கை பிடித்து நெருப்பில் வெந்து அச்சுப் பதிக்கப் படுவதல்ல தாலிகள். பெண்ணின் எண்ணத்தில் கனலாகி , நினைவில் விழுந்திருக்கும் வாழ்க்கையின் அச்சுப் பதியலாகி ஆளுக்கொரு தினுசாய் கழுத்தில் கிடக்கின்றன.

தாலிகள் எல்லாப் பெண்கள் கழுத்திலேயும் ஏதாவது ஒரு ரூபத்தில் கிடக்கின்றன. கணவர்களால் பூட்டப் பட்டிருக்கின்றன. அவர்கள் தேடுகின்ற நேரம் மட்டும் பூக்களாக உயிர்த்திருக்கச் செய்து விட்டு மிச்ச நேரங்களில் கல்லாக உறைந்து விட வரம் தந்ததாய் பெருமை பேசிக் கொண்டிருந்தன.. கல்லாக இருந்து இருந்து இறுகிப் போன மனம் தேடுகின்ற நேரம் அல்லது தொடுகின்ற நேரத்தில் பூத்து விடச் சாத்தியமற்று இறுக்கத்தின் வலியை உணரட்டும் என்று மகரந்தங்களை பாறையாகவே வைத்து பூவிதழ்களால் சூடித் தருகின்றன. தான் நினைத்த வாசம் வீசுவதாக மகரந்தங்கள் மூடிக் கிடந்த போதும் உரத்து பெருமை பேசித் திரிகின்றன.எப்பவாவது வாய்க்குமா? என் கனவு பொழுது போல, அதில் நான் விரும்பும் என் காதலன், பூவாக்கப் பட்டான் என் தொடுகையில், என்னோடு கூந்தலில் எப்பவும் இருக்கின்றான் மாலை நேரத்து பெண் கூந்தல் மலர் தாங்குவது என் அடையாளத்திலா? னான் விரும்புகின்ரபோது அவன் ஆணாகி என் காதலனுமாகினான், மீண்டுமொரு பொழுதில் பூவாகி என் கூந்தலிலேகினான்.அவனென் கழுத்தில் தாலி பூட்ட முடியா காதலனுமாகினான்.

கழுத்தில் இல்லாத தாலி பற்றி தனக்குள் ஏன் இவ்வளவு நெடிய சிந்தனைகள். யோசித்தபடி சிரித்துக் கொள்கின்றாள். தாலி என்றதுமே நெடிய சிந்தனைக்குள் கனவுக்குள் மூழ்கி விடுகின்றாள் மடிப்புக் கலையாத அந்த மேலாடையின் மேல் கல்லூரி காலங்களில் ஆடிய நீள சங்கிலி நினைவுக்கு வருகின்றது. அப்பவும் அவளைப் பார்த்தவுடன் அந்தச் சங்கிலி பற்றிப் பேசுபவர்களுக்கு அவரவர்கள் விரும்பும் பதில் தந்தாள். ஆம் எதிர்படும் ஆசிரியை ஒரு நாள் கேள்வி கேட்கின்றார்.

“அழகா வித்தியாசமா இருக்கே இந்த டாலர். எங்க செய்தது?”.

“செய்ததிலே ஒன்றும் பெரிய விசயமில்லை. அந்த வடிவத்தை வரைந்து கொடுத்தது என் அம்மா. இன்னொன்று இது போல் கண்டிப்பாக இருக்காது”.

ஆசிரியை யோசித்தபடி சிரிப்பை வீசி விட்டு நகருகின்றார். அவருக்குள் இவள் நிஜமாகவே பணிவாக உண்மைத் தகவலைத் தந்திருக்கிறாளா இல்லை கிண்டலடிக்கிறாளா?

எதிரே கண்டதும் ஏன் பெண்களூக்கு ஆபரணங்கள் தான் பட்டுத் தொலைக்கின்றது. இன்னமும் அதைத் தாண்டிய அவள் அறிவும் ஆளுமையும் காணத் தர முடியாததாக அவளும் வைத்திருக்கிறேளா. இல்லை கண் முன்னே அது தெரிந்தாலும் இதுவரை அதன் சுயத்தை தன் வழியில் அனுபவித்திராதவர்களுக்கு அது உணர்வாகிடவே போவதில்லையோ , சந்தனக் காட்டை உணர்ந்து விடாத விறகு வெட்டியாய்

யோசனைகள் அவளுக்குள் ஓடிக் கொண்டிருந்தது

குறை சொல்லவும் மனமின்றி அவர்கள் எதிர்பார்த்த பதிலும் தரத் தயாராகவின்றி சங்கிலிக்குள் தன் தாயின் ஆளூமைத் திறனை அழுத்திச் சொன்னதை புரிந்து கொள்ள முடியா கேள்விகளூடவே நகலுகின்றாள்.

திருமணமாகி 15 வருடங்கள் கழித்து மீண்டும் அதே கல்லூரிக்குள் சிறப்புப் பேச்சாளராக அழைக்கப் பட்டு வருகை தந்திருக்கின்றாள். கல்லூரி தன் முகங்களில் புதிய சாயங்களை பூசிக் கொண்டிருந்த போதும் அதன் அதே ஆத்மாவை உலவ விட்டபடி இருந்ததை உள்ளே நுழைந்த சில நிமிடங்களில் மரம்பட்டு வீசிய காற்றை நுகர்ந்த மாத்திரத்திலேயே உணர்ந்து விடுகின்றாள். அது சஞ்சீவினிக் காற்று போலும் அவளை மெல்ல தூக்கிக் கொண்டு போய் இளமைக் காலத்திற்குள் இறக்கி விட்டுவிடுகின்றது.

இளைமைக் கால உடல் தாங்கியவளாய் கற்பனை மிதப்பில் அரங்கத்தினுள் நுழைக்கின்றாள். வாசலில் சந்தனம் குங்குமம் , பூக்கள் கற்கண்டுகள் வரவேற்கின்றன. அதை விட கூடுதலாக பன்னீர் செம்போட நின்ற மாணவிக்களூக்கிடையில் அவளையும் காண்கிறாள்.நலம் தானா? சிரிப்பினில் அவளையே அவள் விசாரித்தபடி உள்ளே புகுகின்றாள்.

கண்களால் பேசிக் கொள்ளும் மாணவிகள் வண்ணங்களால் வெளிப்படுத்திக் கொள்ளும் உடைகள். ஒவ்வொரு முகத்திற்குப் பின்னும் இன்னுமொரு அழகிய ஆளுமைகள் நகர்வதை ரசித்தபடி நகர்ந்தாள். அரங்கில் இருந்தவர்களோடு வணக்கம் சொல்லி மேடையில் அமர்ந்து விட வரவேற்புரை துவங்குகின்றது.மேடையில் மின்விசிறி ஏற்கனவே இருந்த மார்கழியை வெயிலும் தொலைக்க முடியாது சேர்த்துக் கொண்டு சுழல விரல் நுனியில் குளிர் உறைகின்றது. அருகில் இருந்த ஆசிரியையிடம் மின்விசிறியை நிறுத்திக் கொள்ளலாமே இரகசியக் குரலில் கேட்கின்றாள். ஏன் குளிருதா?

ஆம்

உடம்பில் சக்தி இல்லையென்று அர்த்தம் எனக்கெல்லாம் வியர்க்கின்றது

போர்த்திய பொன்னாடையை விரித்து விர்ல நுனிகளில் மூடிக் கொள்கின்றாள் மெல்லிய சிரிப்போடு.

பெண்ணிய பேச்சுக்கள் போய் கொண்டிருக்க இடைவேளையின் வெளியில் வருகின்றேன் பழைய முகமொன்று கண்ணில் தெரிகின்றது பழகிய முகம்

ஏய் நீ தீபாதானே? இங்கே எங்கே இப்படி?

இன்னைக்கு தமிழ்த்துறையில் நடக்கின்ற கூட்டத்டிற்கு நான் தான் சிறப்பு விருந்தினர்

அப்படியா? ஆச்சரியம் தான். படிக்கும் போது மேடையில பேசமாட்டியே எங்க இருக்கிற

பேச்சு உதடு வழி வந்து கொண்டிருக்க கண்கள் கழுத்தில் வீழ்ந்து வழிந்து கொண்டிருந்தது. கழுத்தில் முத்து மாலை மேல் கண் போய் மீண்டு கொண்டே இருந்தது.

ஆமா படிக்கிற வரைக்கும் மேடையில நான் எதுவும் பேசினதில்லை , ஆடிருக்கேன் , நடிச்சிருக்கேன் .

ஓ எங்கே இருக்கிற பிள்ளைகள் எத்தனை

கேள்விகளும் பதில்களும் நீண்டு கொண்டே போனாலும் சிந்தனையும் பார்வையும் என் கழுத்தைத் தாண்டவில்லை என உணர்ந்து கொண்ட தருணமிதில் அந்தக் கேள்வியும் வந்து விழுந்தது.

கழுத்தில் என்ன தாலியைக் காணோம், புரட்சியா கல்யாணமாகிடுச்சா ஆகலையான்னு கேட்கவா வேண்டமான்னு சந்தேகமா இருக்கு

கேளுங்க அதுனால என்ன ? பதில் சொறேன் என்று சொல்லி விட்டு பதில் சொல்ல விருப்பமற்றே நகலுகின்றேன்

மேடை என் வசமாகின்றது. ஒலி பெருக்கி என்னிடமிருந்து வாங்கித் துப்ப முடியா பேச்சாய் நான் என்னுடன் பேசிய படியே இருக்கின்றேன்.எதிர்த்திருந்த மாணவிகளுக்கு என் விளக்கங்கள் உரத்த குரலாய் கொட்டிக் கொண்டே இருக்கின்றது. அவை என் காதுகளுக்குள் கேட்ட போதும் மனம் இன்னும் வேறேதோ பதில்களை தேடிய படி அலைகின்றது.

“ நான் கல்யாணம் ஆனவளா இல்லையா சொல்வதற்கு தாலிதான் வேண்டுமா? அப்போ ஆண் கல்யாணம் ஆனவனா இல்லையா ? எதை வைத்துச் சொல்லுகின்றோம் ஆனால் உணர்தலோடு தனக்கு திருமணமான விடயத்தை ஒரு ஆணால் தந்து விட முயுமென்றால் அதை விட பொறுப்புணர்வு கொண்ட பெண்களால் முடியாதா என்ன ,தாலி தேவையா?

மனதில் ஓடிக் கொண்டிருந்த கேள்விகள் என் காதுகளில் உரத்துக் கேட்ட போது தான் என் மன உரையும் தொடர் நூலாய் இழுவையோடு வெளி வந்து ஒலி பெருக்கியில் ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றது என்று உணர்கின்றேன். பேசிக் கொண்டிருந்த விசயங்களோடு மனத்தின் பேச்சும் சரியான தருணத்தில் கைகோர்த்து விடுகின்றது.

கூட்டத்திலிருந்த மௌன உறைதல் சம்மதமெனும் அடையாளமல்ல ஆழமான சிந்தனையில் உறைந்து போயிருக்கின்றது என்று புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. யோசிக்க வேண்டியது தானே எனும் அமைதியில் விதை உறக்கமாய் உறைந்து கிடந்தது அப்பொழுது கீழே முன்வரிசையில் இருக்கும் எனைப் பார்க்கின்றேன் தாலி இல்லா இன்னொமொரு கழுத்து . வாயற்ற கழுத்து ஏளனப் புன்னகையில் என் பேச்சின் முடிவில்கன மௌனம் தாண்டிய கைதட்டலில் துடைத்து எறிந்தது.

****

ஏற்கனவே அது தாலியையும் இப்படி ஒரு துச்சத்தில் தான் கழற்றி எறிந்தது . தாலி விழுந்த கணத்தின் கணத்தை எண்ணிப் பார்க்கின்றது. தாலியற்ரு ஆனால் தாவணி போட்ட நாள் முதலாய் தாய் பன்ணிப் போட்டிருந்த அந்த சங்கிலியில் பூக்கூடை நிறைந்திருந்தது வண்ண வண்ண கற்கள் தங்களிப் பூக்களாய் மாற்ரிக் கொண்டிருந்தன. அடையில் ஓடிய ஒரு கம்பி பாம்பாய் விசமூச்சு வெளி தெரியாது உலவிக் கொண்டிருந்த் சுகமான பொழுதுகள் ஆம் அழுத்தங்கள் மேல் விழுகின்ர வரைக்கும் துப்பப் படுவதில்லை விசங்கள் அதுவரைக்கும் எல்லாமே நல்ல பாம்புகள் தான். அவன் சங்கிலிதான் பாம்பும்

தூரத்தில் கல்லூரிக்குள் அவனைச் சந்தித்த நொடியிஅல் அடிவயிற்றிலிருந்து பந்தொன்று எழும்பி நெஞ்சில் மோதி அழுத்தத் துவங்கியது. ஆனால் விழிகளின் படபடப்பும் நடையின் தயக்கமும் யார் மேல் மேல் விழுந்த் அமோகமோ அவனுக்கு மட்டும் மௌனமாகத் தன் இதயத் தகவலை அனுப்பியதை அவளும் அறிந்திருக்கவில்லை அவனும் அறிந்திருக்கவில்லை

ஒரு நாள் மாலை கல்லூரி மரங்கள் பறவைகளின் இரைச்சல்களை மட்டும் விதைத்துத் தூவிக் கொண்டிருந்த பொழுதினில் அவள் பூக்க்குடை டாலரைப் பற்றிக் கொண்டு அவ்ன் பேசிய குறைந்த வார்த்தையின் இதம் பறவைகளின் கூட்டில் குஞ்சுகளைப் பொரிக்கச் செய்திருந்தது. அவை மெல்ல மெல்ல தாய் மென்று தொண்டையில் அடக்கிய அமுதத்தை தின்று சிறகுகலை துளிர்க்கச் செய்தன. தாய்ப்பறவை அது சிறகு முளைக்கத் துவங்கினதையும் மறந்து ஊட்டிக் கொண்டே இருந்தது அவள் அவன் அவளின் இருப்பை காதலின் மனத்தை மறைசாற்ரித் தீருமட்டும் திணித்துக் கொண்டே இருந்ததைப் போல தன் மேலமர்ந்து காதலைக் திணீத்துக் கொண்டிருந்ததௌ சிறகுகலை அழுத்தித் திணீத்துக் கொண்டிருந்ததை உணர்ந்த பொழுதினில் தன் வீட்டுக்குத் தெரியாமல் வெறுங்கையோடு அவன் வீட்டுக் கதவு தட்டினாள். தெரியும் இந்த நேரம் அவன் நண்பர்களோடு பெருமை பேசி சுத்தி வரும் நேரம் என்று வாசலில் நிற்கையில் சுவரில் இருந்த திருஷ்டி தேங்காய் பூதம் தோழிகளீன் கேலிக் குரலாய் முகம் காட்டியது\

ரொம்ப விளையாட்டாய் உனக்கனாவன் அவன் எனக்கானவன் என்று பேசத் தொடங்கீய விளையாட்டுப் பேச்சுகள் நாங்களே அரியாத இடத்தில் எங்களையே காய்களாக்கி நகர்த்திக் கொண்டிருந்தன\அவன் உனக்கு மட்டுமா ஆளு நேஹ்து கூட மாலதிகூடயும் தனியா கம்யூட்டர் ப்ளாக் பின்னாடி நின்று பேசிக் கொண்டிருந்தான். அவளும் மரத்தில் கை வைச்சிருக்க எப்ப வேஎணுமின்னாலும் கை படலாம் பட்டு கோபப் பட்டா சாரி சொல்லிக் கிடலாம் கண்டும் காணாம இருந்திட்டா அப்படியே நீட்டிக்கலாமுங்கிற மாதிரி தனம் அவன் உடலசைவு முழுக்க தெரிஞ்சதுகெட்டிக் காரந்தான், நல்ல குடும்பம்தான் ஆனா விடலைத் தனம் மாறலியே. யோசிடி சோல்லியபடி நகன்ற தோழியின் வசனம் பூதமாய் மிரட்டிய உண்மையாய் இருந்த போதும் இதோ வாசலில் பயனற்று ஆட விட்டதைப் போன்று தீயிலும் அவள் வசனத்தை தொங்க விட்டபடி நகன்றிருந்தாள்

அவன் செய்கையும் பேச்சுக்களும் இரண்டு மூன்று பெண்களூக்குள் எப்பவும் அவனுக்கான போட்டி இடுப்பதாக பார்த்துக் கொண்டான். போட்டிகளூஉடாக தரையில் கால் ஊன்றாது பெண்களின் இழுத்துக் கட்டிய கயிறுகளின் இழுவையிலேயே மிதக்கும் பாரமாக மாறி மிதந்தான்.

என்னிடமும் இதற்கு முன் இருந்த பெண் நட்புகளெல்லாம் தக்க வைத்துக் கொள்ள அருகதையும் திறமையும் அற்றவர்கள் என முனுமுனுத்தபடி இருக்க என் அருகதையும் இருப்பும் திறமையும் மறைமுகமாக அவனது இருப்பு அவளூல் இருக்குமாறு இருக்க எதிர் திசையிலிருந்தே கொம்பு சீவி விடுகின்றான் ப்புரிகின்ற போதும் உரத்துச் சொல்லி வென்றதாகச் சொல்ல தோற்க வேண்டிய நிர்பந்தங்கள்

இறுதியில் வென்றது அவனை வென்று விட்டதாய் பெருமை பேசித் திரிந்த நாட்களின் சாய முகங்கள் அது கழன்று உதிர்ந்து போவதை காணச் சகியாது மீண்டும் மீண்டும் வண்ணங்களைத் தேடித் தவிக்கிறது. நெருஞ்சியின் மஞ்சள் நிறம் சிவப்புப் பூக்களின் நீலச் சாயம் , உதடுகள் நிறச் சிகப்பு மாற்றித் தரும் பழத் தோல்கள் வண்ணத்துப் பூச்சியில் தொட்டால் ஒட்டிக் கொள்ளும் பட்டு வண்ணத் துகள்கள் எல்லாம் கைவசம் தேடிதேடிச் சேர்த்தாள் இன்னது என்று பிரித்தாரியா முடியா நிறங்களுடன் இப்பொழுது இவள் முகம் ஜெயித்ததாய் சொல்லித் திரிய மனத்திலோ தோற்றுப் போனதின் வலி

வலியைத் திலைக்க இன்றவன் வாசலில் நின்றாள் நின்றதின் அழுத்தம் அந்த வீட்டுக்கு பயம் தர அவன் அழித்து வரப் பட்டான். சூள் கொட்டிக் கொண்டான். நான் பாடுபட்டு வந்து சேர்க்க அதுவாய் வந்து தன் தோளமர்ந்ததாய் பெருமை பேசித் திரிந்தான். என் வெற்றியை அவன் கையகப் படுத்திக் கொள்வஹ்டு தெரிய வர, கழுத்திட்ட தாலி சவன் கம்பியாய் கழுத்திட்டிருந்த போதும் பெரும் பாரமாய் தோன்றத் துவங்கியது, உணர்தலும் பேசுதலும் எப்பவும் தன்னந்தனியாய் என்னோடு மட்டுமே இருக்க பலநேரம் மொழி போதாமலேயே போய் விடுகின்றது.. அதன் போதாமையை உணர்ந்த் அபிறகு பலநேரம் பேச்சே பலனற்றதாய் தெரிய மௌனமும் மன இறுக்கமும் பெரிய ஆறுதலாய் இருந்ததுதன்னோடு பேசிக் கொள்வதின் பழக்கத்தில் வார வாரம் செல்லுகின்ற துர்க்கையம்மன் தோழியாகிப் போனாள். அவளோடு உரத்துப் பேசத் தேவையில்லை. காதில் கேட்கவில்லை என்றோ புரியவில்லை என்றோ திருப்பிக் கேட்காதவள். செவ்வாய்க் கிழமையில் இரண்டாய் அறுத்து பிழிந்து திருப்பிய எலுமிச்சம் பழத்தில் என்னைப் போலவே என்னோடு மௌனமாக உரையாடிக் கொண்டிருந்தாள் துர்க்கை காம்பின் அடிப்பகுதி ஓட்டையில்லாது விளக்கு ஏற்ற ஆடாது அசையாது எரியும் விளக்கில் துர்க்கை என்னோடு பேசிக் கொண்டிருந்தாள். யாராவது அபிசேகம் செய்தி புதுத் தாலி போட்ட அன்று மட்டும் தாலியோடு இருந்தாள் மற்ற நாட்களில் சிவப்பு சேலை கட்டி தாலியற்ற கழுத்தோடு வழியில் சிரித்தபடி இருந்தாள்.

ஆயிற்று திருமணம். வென்று விட்டதாய் நினைத்திருந்த காலங்களீல் குழந்தையின்மை தோல்வியாய் கவ்விக் கொண்டு போனது. எனது தோல்வியில்லை அது என்பது எங்களிருவருக்கும் தெரிந்த போதும் அவனை குறை சொல்லி விடக் கூடாது என்று நான் தயங்கித் தயங்கி நிற்க மெல்ல குறை என் மேலென்று கவியத் தொடங்கியது. நான் அவன் மேல் குறை விழுகக் கூடாதென்று தயங்கியது போல அவன் தயங்காமல் தவிர்த்தது என் மே ப்ழி உறுஹ்டியென்றாகிப் போனது

அவன் குடும்பத்தார் கூடவே இருந்தும் பேச முடியாமலும் என் குடும்பம் தூர இருப்பதால் பேச முடியாமலும் என் தனிமை என்னோடவாகவே ஆகிப் போனது.

காலம் ஒரு கணத்தில் நெகிழ அதில் முளை விட்டது இஅளங்குருத்து\. பாறைக் கசிவுச் செடி முளைத்தலாய் பத்திரப் படுத்தியது சூழல், நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டு ஆசுவாசப் படுத்திமழலை மூசீல் பேச்சில் திளைத்ஹ்டிருந்த வேளை அவன் படியிறங்கிப் போவதன் வாசம் என் மூக்கு நுகர்ந்து கொண்டே இருந்தது.

படியிறங்கிய போதும் அவன் தீர்மானத்தின் வெற்றியாய் பிரகடனப் படுத்தினான். அவ்ன இப்பொழுதெல்லாம் அழைத்து விடுகின்ற உடன் வேலை செய்யும் தோழிகள் வீட்டின் மையம் வரை வந்திருந்தனர். அது அவர்கள் எல்லை என்று எனக்கு உணர்த்தப் பார்த்த அந்த நொடிகளும் தருணமும் அவை அதை மீறிக் கொண்டு படுக்கையறைக்குள்ளாக நுழைந்திருப்பதை மறைக்கப் பார்ப்பது தெரிந்தது. தெரியாதிருப்பதாய் காட்டிக் கொண்டு விருந்துபச்சாரங்கள் நடத்தப் பட்டுக் கொண்டே இருக்கின்றன.

என் முன்னாலிருந்த அவர்களுக்கிடையேயான தூரங்கள் எந்த இடத்தில் அற்றுப் போகக் கூடும் என்பதும் தெரிந்தே இருந்தது. இதே போல எத்தனை தூரங்களை எனக்கும் அவனுக்குமான போலித் தூரங்களை கல்லூரிக் காலங்களில் அடுத்தவர் எங்களது நெருக்கத்தை உணந்து விடக் கூடாது என்று பொய்யாக உருவாக்கி வைத்திருக்க நடத்தும் திருகு தாளங்களை எனக்கான அன்பாக எத்தைனை காலம் ரசித்திருக்கின்றேன்.

இன்று அது வேறொருத்திகாக என்று மாறித் தொலைய ஒழித்தே வைத்தாலும் ஏற்கனவே நான் நுகர்ந்திருந்த வாசமல்லவா அது . கை காட்ட் அமுடியாத கடியாக மாரி அது விசம் ஏரியும் உயிர்த்திருக்க வேண்டிய கட்டாயங்கள தாலியின் கணத்தை ஏற்றிக் கொண்டே இருந்தது . ஆறுமாதங்களுக்கு ஒரு புது தோழி தோன்றினாள். நான் சாட்சியமிட்டு சொல்ல முடியாத நன்னடத்தைச் சான்றிதழ் தாங்கும் நடவடிக்கைகளைத் தெளிவாகச் செய்தார்கள். மிதிபட்டுக் கூவ முடியாத இடம் ஒவ்வொரு அடுக்காக வெறுப்பாக உருமாறியது. சமீப காலமாக அம்மா வீட்டாருடனான உறவு புதுப்பித்துக் கொண்டது. என்னோடு. நானோ என் இறந்த கால முடிவுகள் நிகழ்காலை வாழ்வாகி எதிர்கால பாதையாகி இருப்பதாக காட்டிக் கொண்டிருக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் நிர்ப்பந்தம் தந்த இறுக்கம் கெட்டிக் காரத் தனமாய் வாசிக்கப் பட்டுக் கொண்டிருக்க பாராட்டுகளை நிராகரிக்க முடியா கள்ள மௌனம் குடி கொண்டிஉர்ந்த காலமது. பாராட்டுரைகலை நிராகரித்தால் தோல்வி அடைந்தவளாவேன். ஒத்ஹ்டுக் கொண்டாளும் பட்சத்திலோ அவனின் கள்ளத் தனங்களை கண்ண ப்ருமையாய் வாசித்து விட நேர்ந்து விடும். என் கெட்டிக் காரத் தனம் என்ர வார்த்தைக்கு பின்னால் சிலரின் கயமைத் தனம் தன்னை ஒளித்துக் கொண்டு திரிகிறதே.

குடும்பமோ மகள் தன் தேர்வில் மகிழ்ந்திருப்பதாய் மார் தர்ரிக் கொள்ள இடமளீத்து விட்டு அவனோ தோளமரும் புறாக்கலை பெருமையாய் பேசி மீசை முறுக்கிய படி நகல சிரித்தபடி இரத்தம் வடிதலை சந்தித்துக் கொண்டிருந்தாள் . பொய்யாய் கண்ணீரின் உவர்ப்பை மறைத்த நாட்கள் , தொடர்ந்து சொன்ன பொய்யின் சௌகரியம் அபடியே என் முகமாகிப் போக உவர்ப்பை இனிப்பென்றே இன்னும் சொல்லித் திரிகின்றேன். நான் சொல்லத் தொடங்கிய பொய்யை நானே நம்பத் தொடங்கி விட்டேன். சூழ்ந்திருந்த எல்லாருமே அதை இனிப்பென்றார்கள் என் வாய்மொழியை வழி மொழியாக்கி . தொடக்கத்ஹ்டிலிருந்தே யாருக்கென்றோ கௌரவமென தொடங்கிய காதல் காதலாகவே இல்லாது போய் விட்டது உரைக்க குளிக்கையில் ச்ப்பிட்டு கழுவவென்று கழட்டிய தாலியை திருப்பி எடுத்துப் போட மறந்திருந்தேன்.

அவள் தாலி இல்லாத கழுத்து பற்றி அவன் கவலைப் படத் துவங்க முதன் முறையாய் கவலைப் படத் துவங்குகின்றான் என்பது தந்த மகிழ்ச்சி மீண்டும் முறுக்கேற்ரிறு.. தாலி எடுத்து போட்டுக் கொள்ல மனம் மறுத்துக் கொண்டேயிறுக்க திருப்பதி உண்டியல் காசோடு சேர்த்து வைத்தாள். காசுகள் அதைக் கடத்திக் கொண்டு போய் உண்டியலில் சேர்த்து விட்டதுநானே அறியாப் பொழுதொன்றில் இன்னும் அவன் ஒவ்வொரு கல்யாண வீடு போகும் போதும் தாலி போடச் சொல்லி கேட்டும் கழட்டியதற்கு காரணம் கேட்டபடியும் பதிலை எதிர்பாராது நகலுகின்றான்.

பிறந்த வீடும் சரி புகுந்த் அவீடும் சரி கேட்டால் அதிர்ச்சியான தகவலை தந்து விடுவாளோ என்ற பயத்தில் கேள்விகளை மண்ணிட்டு புதைத்து விட்டுப் போகின்றது. மழை கண்ட ஒரு நாளில் அது முளைக்கலாம்.

என்ன புரட்சியோ கன்றாவியோ என்று ஒரு கூட்டம் சூள் கொட்டியும் போகின்றது அவளது ஆசிரியர் போலவே. காதோடு அருகில் வந்து ஏதும் பிரச்சனையா என்று போலிக் கவலையோடு விசாரிக்கும் தோழிகள் ஒரு புறம்.

அவள் பிரச்சனைக்குள் நாம் நுழையலாமா என்ற தயக்கத் தில் கழுத்தில் காணலியே ஒற்றை வரிக் கேள்வியில் சில ஆண் நண்பர்களும் தூர நின்று கொள்ல என் உணர்வு பேசாத மொழியோடு சுற்றிக் கூட்டமிருக்க

ஒவ்வொரு சொந்தங்களின் திருமண வீத்திற்கும் கோவில்களுக்கும் விருந்தினராய் போகும் போதெல்லாம் ஒரு முறையாவது கேட்டு வைக்கின்றான் கழுத்தில் போட்டுக் கொண்டு வரக் கூடாதாவென்று

எதுவுமே நடக்கவில்லை என்பதாய் மறைத்துக் கொண்டாலும் பேச முடியாத உணர்வு உறுத்தும் தண்டணையைத் தந்து விட்ட மகிழ்வின்

தனிமையில் ஒற்றை நிலவாய் இருந்து கொண்டே இருக்கின்றேன்

கரையாத உப்புப்பெண்-கவிதை நூல் வெளியீடு

2011-09-04T20:24:00.002+05:30

பேச மறந்த சில குறிப்புகள்

2011-08-28T10:21:00.000+05:30

திலகபாமா

தூக்கிப் போட்ட சிகரெட்டுக்காக

கைதட்டத் துவங்கியதிலிருந்து

ஊழலுக்கெதிராக போராடுபவர்களை

நிராகரிக்கவும்

குற்றங்களுக்கெதிரான தண்டனைகளை

தவிர்த்துவிடபோராடவும்

தானே கற்றுக் கொள்ளுகிறது

பின்னவீனத்துவ சமூகக் குழந்தை

இனப்பற்றுக் கான போராட்ட அடையாளம்

மொழியைக் காப்பாற்றுவதில் தொடங்கி

குற்றங்களுக்காதரவாக

போராடுவது வரை நீளுகின்றது.

உணர்வாளர்களை அறிவுத் தளத்தில் யோசிக்க விடாமலிருப்பதை முன்பெல்லாம் இந்தியாவை வெல்ல நினைத்தவர்கள் செய்தார்கள். இப்பொழுது நாமே நமக்கு சூன்யம் வைத்துக் கொள்கின்றோம்

பாவம் இவர்கள் இன்னது செய்கிறோமென்று அறியாதவர்கள்

தனித்த அடையாளங்களுக்காக பொதுமை நியாயங்களை நிராகரிப்பவர்கள்

தொடக்க விழா

2011-08-09T20:54:00.002+05:30

நிகழ்ச்சி நிரல்

2011-08-09T20:46:00.002+05:30

இலக்கிய மாநாடு 11

2011-08-09T20:43:00.000+05:30

பாரதி இலக்கிய சங்கமும்

காளீஸ்வரி கல்லூரி யும் இணைந்து நடத்தும்

இலக்கிய மாநாடு 11

இடம் காளீஸ்வரி கல்லூரி, சிவகாசி

2 நாட்கள்

4 அரங்குகள்

20 அமர்வுகள்

35 படைப்பாளிகள்

50 ஆய்வுக் கட்டுரைகள்

செப்டம்பர் 9,10

பொன்னீலன் அரங்கு - படைப்பு வெளி

லட்சுமிஅம்மாள் அரங்கு - பெண்கள் இலக்கியம்

டொமினிக் ஜீவா அரங்கு - ஈழ, புலம்பெயர்,புகலிட இலக்கியம்

குற்றாலம் ஆர்ட்டிஸ்ட் அரங்கு- இலக்கியமும் கலையும்

கவிஞர்கள், எழுத்தாளர்கள், சிறுகதை ஆசிரியர்கள், பேராசிரியர்கள், நாவலாசிரியர்கள், விமரிசகர்கள் நாடக இயக்குநர்கள், ஓவியர்கள், இசை வல்லுநர்கள், கிராமியக் கலை வல்லுநர்கள், ஆய்வாளர்கள்,வாசக அன்பர்கள்

நேற்றைய தடங்கள், இன்றைய கேள்விகள், நாளைய எதிர்பார்ப்புகள், வரை படங்கள் அழித்த இலக்கியங்கள், பெண்ணின் பெருவெளிகள், நூல் அறிமுகங்கள், கலந்துரையாடல்கள், கலைகளின் வாசிப்பில் வாழ்வு.....இன்னும் இன்னுமாக

தமிழனின் சிந்தனைத் தளத்தின் அடுத்த நகர்வுக்கு அடிகோலும் இலக்கிய மாநாட்டில் உங்களது பதிவும் இடம்பெற அழைக்கின்றோம்.

மாணவ, மாணவிகள் தங்குமிட வசதி கல்லூரியிலேயே செய்து தரப் படும்.

பங்கு பெற விரும்பும் இலக்கிய அன்பர்கள் முன்பதிவு செய்வது தங்குமிட உணவு ஏற்பாட்டிற்கு உதவும்

முன்பதிவு செய்ய

திலகபாமா

2/3136/8 பெருமாள் நகர்

விஸ்வநத்தம்

சிவகாசி

தருமிஞான்

2011-07-31T08:32:00.000+05:30

தரு மிஞான்

உயிரற்ற உங்கள்

உடல்களின் வாசனையை

உறிஞ்சுகின்ற தருவாய் நான்

காலாவதியாகிப் போன

உடல்கள்

உயிர்க்க திராணியற்று

மக்குகின்றன என்

சுவாசத்தில்

மீந்தும் எலும்புகளை

உன் அதிகப் படியான

விலாவுக்கு சாட்சியாய்

விட்டு வைக்கின்றேன்

பாம்புகள் சொல்லி பழங்களை

ஏவாள்களுக்குத் தரும் ஆதாம்கள்

பைசாகியின் அருள் ஏந்தி

கண்களில் வழியும் காதல் ரசமருந்து

வியர்வைகளற்ற ஆமையும்

தாகமோடிருக்கும் மீன்களும்

கோடுகள் நெளியும் நீரும் நிறைந்த

ஏரி கடக்க

ஓர் இரவின் இறப்பு போதாது

விடியலின் பிறப்பை

நமக்குணர்த்த

கவிதை

2011-07-28T16:26:00.001+05:30

அசமம்

கழுகுத் தன் வானப் பார்வையிலிருந்து

கேள்வி எழுப்பியது.

தட்டையான சமவெளியில்

நேராக போகத் தெரியாத

நதி பற்றிய எள்ளலை

நெளிந்து நெளிந்து போயிருந்த

நதிக்குத் தெரிந்திருந்தது

கழுகுப் பார்வையில்

காணக் கிடைக்காத

மேடு பள்ளங்கள்

தழுவலில் மட்டுமே

புரியக் கூடிய

அசமங்கள் தானென

சூர்ப்பணங்கு- கவிதை

2011-07-12T00:09:00.000+05:30

சூர்ப்பணங்கு

திலகபாமா

கண்ணன்

கோபிகைகளின் பாடுகளை

நாடகமாக்க தீர்மானித்தபின்

அத்தெருவிலிருந்த

தாவணிகளும் முலைகளும்

கடன் பெறப் பட்டன

நாடெங்கும் நாடகத்தின்

ஒப்பாரி ஒலித்து எல்லாரும் அழுது

கைதட்டி ஓய்ந்தபின்னும்

தாவணிகள் மீளாததை

பெண்கள் பாமாவிடம் முறையிட்டனர்

யசோதை மறைவுக்குப் பின்னர்

குறைகளைக் கேட்கும் உரிமை

பாமாவுக்கே ஈந்ததாக

மயிர்பீலி நிமிர்த்திய

கண்ணனின் நாடகக் கொட்டகையில்

அவர்களின் துடைப்பங்களும் உலக்கைகளும் கூட

இற்று உலர்வதாக

இரவுகளில் தூக்கமிழந்த பாமாவிடம்

முறையீடுகளோடு போயினர்

நாடக அழுகையின் கைதட்டலில்

பாமாவின் சுமைகளின் பாடுகள்

பிள்ளைகளின் விரல் பற்றலாய்

சுகமாகிய படியே இருக்க

நாடக கோபிகைகளின்

இரவல் முலைகளில்

உண்மையின் தாய்மை

உயிர்த்திருப்பதாக நம்பிய

பார்வையாளர்களின் வீடுகளிலும்

தோள் சீலை இழந்த பெண்கள்

உலாவர

கண்ணனின் காலடிச் சுவட்டின்

திருட்டு வாசத்தை

உணர்ந்த கோபிகைகள்

நாடக அரிதாரங்களில்

மேல் தீ வைக்க

வெடித்து சிதறிய

சுரைக்குடுவைக்குள்ளிருந்து

சூர்ப்பணங்கு எழும்புகிறாள்.

நாடகத்தை தின்றபடிக்கு

வெங்கட் சாமிநாதன் வாதங்களும் விவாதங்களும்

2011-05-07T08:59:00.004+05:30

வெளி ரங்கராஜன், நாஞ்சில் நாடன், வெங்கட் சாமிநாதன், பா. அகிலன், திலகபாமா, செங்கதிர், ஜெயமோஹன்

வெங்கட் சாமிநாதன் வாதங்களும் விவாதங்களும்

வேரில் தண்ணீர் ஊற்றுவதா?
வெந்நீர் ஊற்றுவதா?
விமரிசனம் மயிலிறகால் தடவுவது போல இருக்க வேண்டும் .
விமரிசனம் முதுகு சொறிந்து விடுவதற்கு...?
அந்த எழுத்தாளரின் முகத்திற்கு நேராகவே விமரிசனம் செய்து விடுவேனாக்கும்

நான் வாசித்து விமரிசனம் எழுதாத படைப்புகளே கிடையாது , படைப்பாளியும் கிடையாது
படைப்பாளி பார்த்து விட்ட உலகை வாசகன் பார்க்க தருபவன்
விமரிசனத்தை தாங்கக் கூடியவர் என்பதால்.....

இப்படியாக விமரிசனத்தை சொல்லுவதாய் சொல்லும் போதும் அல்லது கேட்கும் போதெல்லாம் பேசப் படுகின்ற மேற்கண்ட வசனங்களை கேட்க நேரிடுகையில் எனக்கு கேள்வி வருவதுண்டு

விமரிசனம் என்பது என்ன? விமரிசகர் என்பவர் யார்?

விமரிசனம் என்பது மனதால் எழுப்பப் பட்ட இலக்கியத்தை அறிவால் சிந்திப்பது மீண்டும் மனதுக்கு அடுத்த கட்ட நகர்வை பதிவாக்குவது விமரிசனம் என்று ஒற்றை பொருளில் ஒடுக்கிவிட முடியாத ஒன்றாகவும், கலை குறித்த சொந்த அபிபிராயங்களும் கூட வெங்கட் சாமிநாதனின் வார்த்தையிலேயே சொல்லுவதானால் அனுபவத்தின் உக்கிர வெளிப்பாடாக இருக்க வேண்டும்.

விமரிசகனுக்குள் படைப்பாளியின் மனநிலையும் படைப்பாளிக்குள் விமரிசகரின் பகுத்தறிவும் ஊடாடி இருப்பது அவசியம்

விமரிசனம் என்பது பிரபலங்களின் கையில் பாராட்டுப் பத்திரம் பெறுவதோ அல்லது மோதிரக் கையால் குட்டுப் பெறுவதோ திருத்தி எழுதுவதற்காக சொல்லப் படுபவையோ அல்ல

பிறகு ஏன் யாருக்காக சொல்லப் படுகின்றது விமரிசனங்கள் ?

படைப்பாளி வாசகன் ஏன் வாழ்வின் ஒவ்வொரு மனிதனும் கலையை அவற்றையும் ஏன் அவரவர் வாழ்கின்ற வாழ்வின் கருத்தியல் இயங்கியல் எல்லாமே கூட ஒவ்வொருவரும் தானே தன் பிரதியை விமரிசித்து பொதுப் புத்தியில் உறைந்து விடாது உயிர்ப்போடு இருக்க வழி நடத்திக் கொள்வதற்கான பழகுதலை விமரிசகர்களின் , விமரிசனத்தின் முதல் தடத்திலிருந்து பெறுவதற்காகவே விமரிசனங்களும் விமரிசனர்களும் தேவையாகவே இருக்கின்றனர்.

முட்டையிலிருந்து கோழியா கோழியிலிருந்து முட்டையா என்பது போலவே படைப்புகளிடமிருந்து விமரிசனமும் விமரிசனத்திலிருந்து எதிர் இயங்கியலாக புதிய படைப்புகளும் “நிகழ்த்தப் படுதல் இல்லாது” நிகழ வேண்டும்,

அப்படியாகத்தான் நல்ல படைப்பாளிகள் என நான் கருதும் நபர்களின் அபிப்பிராயங்களீலிருந்தும் அது பொன்னீலன் அவர்களின் ஏகத்துக்குமான பாராட்டிலிருந்தும், கருத்து சொல்லாமலேயே மௌன அங்கீகாரத்துடன் இலக்கிய உலகை உரையாடல்களோடு பரிமாறிக் கொண்டிருக்கும் வெ. சாமிநாதனிடமிருந்தும் பிரித்தெடுப்பவளாய் இருக்கின்றேன்

எனக்கு என் எழுத்துலகை இலக்கிய உலகு என நம்பப் படும் கூட்டத்தினரிடையே அறிமுகப் படுத்தியது லட்சுமி அம்மாள். அவர் வழியாக நான் அறிந்த முதல் விமரிசகர் சி. கனகசபாபதி. அம்மாவிடமிருந்த புத்தகங்களிலிருந்து எனக்கு அறிமுகமாகியவர் வெங்கட் சாமிநாதன் எல்லா ரசனை சார்ந்த கலை அனுபவங்களையும் கொண்டிருந்த அவரது எழுத்துக்களின் முதற் வாசிப்பில் நான் நினைப்பதையெல்லாம் அவர் வேறு வேறு இடமிருந்து சொல்லிக் கொண்டிருந்திருக்கின்றார் என்ற எண்ணம் தந்த ஈர்ப்பு அவரது சந்திப்பிற்கு பிறகு இன்னும் அழுத்தமாகி இலக்கிய நட்பாக தொடருகின்றது

அப்படியான இடத்திலிருந்து வெ. சாமிநாதனின் விமரிசன உலகின் மேல் தீராக் காதலும் விருப்போ வெறுப்போ எப்படியான விமரிசனமாக இருந்தாலும் அதற்கான பெருமதிப்பு உடையவை அவை என்று தீரா தாகம் கொண்ட வாசிப்பை கோருபவையாகவும் இருக்கின்றன அவரது கருத்துக்களின் புதிய பார்வையும் அதைச் சொல்லும் மொழியும்

அவர் நிராகரிக்கின்ற எழுத்தும் அந்த படைப்பாளியே கூட நிராகரிப்பையும் ஏற்றுக் கொள்ல வைக்கும் உண்மைத் தன்மைதான் அவரது மொழிக்கான மரியாதையாக இருந்து வந்திருக்கின்றது.

காலணியாதிக்கத்திற்குப் பிறகு நமக்கு எல்லாமே மேலைத்தேயத்துடனான ஒப்பீடாக மாறிப் போயிருப்பது எவ்வளவுக் கெவ்வளவு அதிர்ஷ்டமோ அவ்வளவுக் கவ்வளவு துரதிர்ஷ்ட வசமுமேவாகவுமே இருக்கின்றது எழுத்து கலை, விமரிசனம் எல்லாமே அதன் ஒப்பீடாகவே சிறந்தது எது என தீர்மானிக்கும் மனநிலை நம்மிடையே இருந்து வந்திருக்கிறது இப்பவும் இருக்கின்றது . அதிலிருந்து விடுபட்டவராகவும், அதே நேரம் அது எதையும் நிராகரிக்காதவருமாகவே வெங்கட் சாமிநாதனின் இடம் இன்று பதிவாகியிருக்கிறது. ஒரு சிலர் சொல்வது போல் விமரிசன மரபு நம்மிடையே இருந்ததான ஒன்றல்ல என்று சொல்வதை என்னால் ஒப்புக் கொள்ள முடிவதில்லை. வேறு வேறு ரூபங்களில் நடன அரங்கேற்றம் காவிய அரங்கேற்றம் அனல் புனல் வாதங்கள் அரசவையின் அங்கீகாரம், இவையெல்லாம் கூட வெவ்வேறு விமரிசன அடையாளங்களாகவே பார்க்க முடிகிறது என்னால்

அந்த வகையில் இன்னூலில் தொகுக்கப் பட்ட கட்டுரைகள் கேட்டு வாங்கப் படாத தன்னிச்சையான கட்டுரைகளை பொறுத்தவரையிலும் வெங்கட் சாமிநாதனைப் பற்றிய பல்வேறு பிம்பங்களைத் தந்து போகின்றன.

அதாவது சுந்தர ராமசாமியின் கட்டுரையில் கநாசுவுக்கும், வெங்கட் சாமிநாதனுக்குமான வேறுபாடுகள் பேசப் படுகின்றன.

கநாசுவைத் தாண்டி வளரும் ஆரம்பம் வெங்கட் சாமிநாதன்

கநாசு அலசலோடு முன் வைப்பவர்.

வெங்கட் சாமிநாதன் குத்துமதிப்பாக விமரிசனத்தை வைப்பவர்

கநாசு நேற்றைய உன்னதம் இன்றைய வெருமை பற்றிப் பேசுபவர்.

வெங்கட் சாமிநாதன் எல்லாமே சூன்யம் என்பவர்

கநாசு முடிவுகளுக்கு விளக்கம் சொல்லுபவர், வெங்கட் சாமிநாதன் முடிவுகளை மட்டுமே வலியுறுத்துபவர் என்று சொல்லிப் போகும் சுந்தர ராமசாமி ஒரு இடத்தில் தன் முரணை தவிர்க்க முடியாது வெளிப்படுத்துகின்றார்.

வெங்கட் சாமிநாதனின் கருத்துலகம் விரிவானது ஆழமானது என்று சொல்லும் அவரே அவரது விமரிசனத்தில் வாதமும் விளக்கமும் போதுமானதாக இல்லை என்கிறார்.

விட்டல் ராவ் தன் கட்டுரையில் படித்ததைப் பார்ப்பதில் தேடுபவரிலிருந்து வேறுபட்டு பார்த்ததை படித்ததில் உணர்கிறார் என்கிறார்

வெளி ரங்கராஜன் இலக்கிய முக்கியத்துவமும் நுண்தன்மையும் கொண்டிருந்தன. கருத்து வேறுபாடுகளோடு இருந்த போதிலும் யாரையும் அவர் குறைத்து மதிப்பிடவில்லை என்கிறார்.

பாவண்னன் வியக்கின்ற வெங்கட் சாமிநாதனின் சொல்லாட்சி” அனுபவ ஒத்திசைவு அதன் பின்னாலான கருத்துலகம் முக்கிய கருத்தாக பதிவாகிறது

பெருமாள் முருகனின், கலை கலை அல்லாததுக்குமான விவாதம்

வெங்கட் சாமிநாதனின் விமரிசனம் சாய்வுகள் கொண்டது.

இப்படி இப்படியாக பல்வேறு தரப்பினரும் இதுதான் வெங்கட் சாமிநாதன் என்று சொல்லுவதை வைத்து வெங்கட் சாமிநாதனின் சித்திரத்தை தீட்டுவோமானால் ஒருவர் இல்லை என்பதை இன்னொருவர் இருக்கிறது என்று வேறு வார்த்தைகளில் சொல்லிப் போவதைக் காண முடிகிறபோது தான் நாம் ஒரு முடிவுக்கு வர முடிகிறது இவர்கள் சொன்ன எல்லாமே வெங்கட் சாமி

நாதன் தான் என்றாலும் இவையும் கூடத்தானே ஒழிய அவை மட்டுமல்ல இன்னும் அவர்கள் காணாததுமாகவே வெங்கட் சாமி நாதனும் அவரது விமரிசன பங்களிப்பும் இருந்திருக்கின்றது அவருக்குப் பின்னால் இன்னும் அப்படியான இடத்திற்கு கநாவைத் தாண்டிய ஆரம்பம் போல ஆரம்பங்கள் இன்னும் நிகழவில்லை. இன்றோ படைப்பாளிகளேதான் விமரிசகர்களாகவும் இருக்க நேருகின்ற போது வரும் இழப்பு என்னவென்றால் நான் நினைக்கின்ர தொன்றாக இல்லாத படைப்பு தோற்றுப் போனதாக சொல்லிப் போகின்ற எத்தனமும், தன்னைப் போலவே செய்து விட்டாலோ அப்பவும் அவனது இருப்பு பறி போகின்ற பதற்றத்தில்நிராகரிக்கின்ற மனோநிலையும் சாத்தியப் படுத்தி விட்டுப் போகின்ரது, குழு சார்ந்த பட்டியலிடுதலும், வணிக கலாசாரத்தில் எழுத்தும் விற்பனைப் பொருளாவதற்கான விளம்பரமாகவும் விமரிசனங்கல் மாரிப் போகிஇருக்கின்ற சூழலில் வெங்கட் சாமிநாதனைத் தாண்டிய ஆரம்பம் சாத்தியமாகவில்லை என்பது நிஜம்

அந்த நிஜத்தின் வலி உணரும் போது தான் வெங்கட் சாமிநாதனின் இத்தனை ஆண்டு கால இருப்பின் முக்கியத்துவம் விளக்கமாகின்றது நமக்கு, நிழலின் அருமை வெயிலில் தெரிவது போல

இக்கட்டுரைத் தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ள ஒரே ஒரு பெண் கட்டுரையான நிர்மலாவின் கட்டுரை நிறைய ஆச்சரியங்களைத் தந்த கட்டுரையாகும். தனிப்பட்ட முறையில் நிர்மலா அவர்களுடன் அனுபவங்களைச் சந்தித்தவள் என்ற முறையில் இக்கட்டுரையில் அவரின் பங்களிப்பு , இசைத்துறையில் அவருக்கான அறிவு, இசைக்கும் அரசியல் சமூகம் நாடகம் சமூக இன பிரதேசங்களுக்கான அரசியல் குறித்த பார்வை அதை ஏற்கனவே நிறுவப் பட்டுவிட்ட ஆணாதிக்க விமரிசன உலகு கோரும் சாட்சியங்களின் அடிப்படையில் நிறுவுகின்ற பாங்கு என வாக்னர் ஹிட்லர், நீட்சே என பிரம்மாண்டங்களின் பெயர் உதிர்ந்து போய் அதிலிருந்து பெறப்படுகின்ற உண்மைகளே நமை ஆக்கிரமிக்க அதையடுத்து நமது சிந்தனைத் தளத்தையும் இயங்க வைக்கிற மிக முக்கிய கட்டுரை. இக்கட்டுரைதான் மிகச் சரியான எதிர்வினை. வெங்கட் சாமிநாதன் இது போன்ற எதிர்வினைகளுக்காவே எழுதலாம். இந்த எதிர்வினைக்கான வெங்கட் சாமிநாதனின் கட்டுரையும் இதில் பதிவாகியிருந்தால் வாசகன் இன்னும் ஆரோக்கியமான விவாதங்களைப் பெறலாம். அன்த அளவில் மிக முக்கியமான கட்டுரை இது

பாவண்ணனின் வார்த்தைகளில் சொல்வதானால் வெங்கட் சாமிநாதனின் கருத்துலகு பேருண்மையை நோக்கிய நெடும்பயணம் , அப்பயணத்தின் தேவை தொடர்ந்து இருந்து கொண்டிருப்பதுவே அதன் வெற்றிக் கான சான்று

ஒரு தனிஆளுமையைப் பற்றிய கட்டுரைத் தொகுப்பில் அவருடன் இருந்தேனாக்கும், என்பது போன்ற சுய விவரணைகளையும் தாண்டி நிறைய விவாதங்களையும், நடந்து முடிந்த விவாதங்களின் மீள் பரிசீலனைக்குமான இடமுமாக கட்டுரைகள் அமைந்திருப்பது இதைத் தொகுத்தளித்தவருக்கான பெருமையாக விளங்குகின்றது