சூரியாள்

Thursday, November 16, 2006
கவிதை
போகசக்தி

எனக்கென்று எப்பவும்
பயிர் வளர்க்கின்றேன்
ஆசை ஆசையாய்
புதுமுளை வாசத்தில் மகிழ்ந்து
குழந்தை தழுவலில் கரைந்து
பூ விரிந்து மணம் எனக்குள் கரைய
வழியும் தேன் என் விரல் நனைக்க
சிலநேரம் அதன் நிழலில் குளிர்ச்சியாலும்
காதலெனும் பெயரோடிருக்க

எனைச் சிறைவைக்க
சந்திரன்கள் நினைக்கையிலெல்லாம்
என் பயிரைக் குறிவைக்க
தூரப் போகின்றேன்
இது எனதல்ல என்றுணர்த்தி

இப்போ நானும் சுதந்திரமாய்

நான் வளர்த்த கன்று
நூறாவது தலைமுறைக்கு
சுதந்திரங்களை விளைவித்துக் கொண்டிருந்தது
போகசக்தியாய்


வானும் நிலவும் சேர்ந்திருப்பதாய்
பலர் சொல்லித் திரிய
என்னோடு நெருக்கமென்று
நிலவும் காண்பித்து திரிய
நானோ எப்போழுதும் தூரத்தில்
நிலவோடும் ஒட்டாது
posted by Thilagabama Mahendrasekar @ 11/16/2006 09:49:00 pm  
0 Comments:

Post a Comment

<< Home
 

"வரை படங்கள் அழித்து கடலின் உவர்ப்புச் சுவை தாண்டி திசை தழுவி வீசும் தென்றல் வழியெங்கும் நிலவும் , சூரியனும் ஒளி வீசித் திரியும் எல்லாக் காலத்தும் அமிர்தம் உண்டதாய் வாழ்ந்தும் விரிந்தும் புவி அடித்தட்டு தாண்டி ஆழ வேர் ஊன்றியும் மேரு மலையென உயர்ந்தும் வாழும் தமிழால் தமிழின் வழியால் அனைவரையும் வணங்கி மகிழ்கின்றேன் சூரியன் சிரித்தால் சிரித்தும் மழை மேகம் அழுதால் அழுதும் தன்னை மறைத்து எதிராளியின் முகம் மட்டுமே காட்டித் திரியும் ஈர நிலமாயும் சீமைக் கருவேலமும் பார்த்தீனிய செடியும் அயலக விருந்தாளியாய் வந்து ஆக்கிரமித்த போதும்..."

இங்கே செய்திகள் இடம் பெறும்!!!

About Blog
நீ நிறுவப் பார்த்த உன் உலகத்திற்கு நான் இடுகின்ற நடுகல் நாளை அதிசயமாகும் உனதும் எனதுமற்ற பொது உலகில்

Previous Post
Title
Quis nostrud exercitation ut aliquip ex ea commodo consequat. Cupidatat non proident, eu fugiat nulla pariatur. Sunt in culpa ut enim ad minim veniam, excepteur sint occaecat. Consectetur adipisicing elit.
Links
Templates by
Free Blogger Templates