சூரியாள்

Sunday, February 26, 2012
கையேந்திய காதல் இதுவல்ல

கையேந்திய காதல் இதுவல்ல

திலகபாமா

பாறைகளிலிருந்து கசிந்து ஓடுகின்றேன்

சொட்டுச் சொட்டாய்

கை கழுவ என்றும்

ருசி அறிந்திட என்ரும்

தாகம் தீர்த்திட என்றும்

கையேந்துகின்றாய்

உயரத்திலிருந்து சேகரமாகி வீழுகின்ற துளி

கூப்பிய உன் உள்ளங்கைக்குள்

வீழ்ந்த போது

தெறித்து சிதறி

தரை, உன் முகம், உள்ளங்கை குழி

எல்லாம் நனைத்தும்

சேகரமாக மறுத்து

தீர்ந்து போகின்றது

அடிக்கடி நான் உன்னில்

வீழ்த்துகின்ற என் காதல் போலவே

எத்தனை சொட்டுக்களாய்

வீழ்ந்த போதும்

எதுவுமற்றே இருக்கின்றது

உன் குவிந்த கைகள்

posted by Thilagabama Mahendrasekar @ 2/26/2012 08:24:00 pm  
1 Comments:
  • At Tuesday, June 26, 2012 1:12:00 am, Blogger நந்தினி மருதம் said…

    கவிதை சிறப்பாக இருக்கிறது எளிமையான சொற்கள்
    ஆனால் கூர்மையாக இறங்குகின்றன பாராட்டுக்கள்
    வாழ்த்துக்கள் கவிஞர் திலகபாமா
    --------------------------------------------
    நந்தினி மருதம்
    நியூயார்க்
    2012- சூன் 25

     

Post a Comment

<< Home
 

"வரை படங்கள் அழித்து கடலின் உவர்ப்புச் சுவை தாண்டி திசை தழுவி வீசும் தென்றல் வழியெங்கும் நிலவும் , சூரியனும் ஒளி வீசித் திரியும் எல்லாக் காலத்தும் அமிர்தம் உண்டதாய் வாழ்ந்தும் விரிந்தும் புவி அடித்தட்டு தாண்டி ஆழ வேர் ஊன்றியும் மேரு மலையென உயர்ந்தும் வாழும் தமிழால் தமிழின் வழியால் அனைவரையும் வணங்கி மகிழ்கின்றேன் சூரியன் சிரித்தால் சிரித்தும் மழை மேகம் அழுதால் அழுதும் தன்னை மறைத்து எதிராளியின் முகம் மட்டுமே காட்டித் திரியும் ஈர நிலமாயும் சீமைக் கருவேலமும் பார்த்தீனிய செடியும் அயலக விருந்தாளியாய் வந்து ஆக்கிரமித்த போதும்..."

இங்கே செய்திகள் இடம் பெறும்!!!

About Blog
நீ நிறுவப் பார்த்த உன் உலகத்திற்கு நான் இடுகின்ற நடுகல் நாளை அதிசயமாகும் உனதும் எனதுமற்ற பொது உலகில்

Previous Post
Title
Quis nostrud exercitation ut aliquip ex ea commodo consequat. Cupidatat non proident, eu fugiat nulla pariatur. Sunt in culpa ut enim ad minim veniam, excepteur sint occaecat. Consectetur adipisicing elit.
Links
Templates by
Free Blogger Templates